Religijnie

Takie zadanie stawia przed ludzkością Papież Leon XIV w swej pierwszej encyklice Magnifica Humanitas. Przy czym precyzuje, że nie chodzi mu o odrzucenie zaawansowanych technologii obliczeniowych, a o takie ich tworzenie, trenowanie i wykorzystanie, które nie będzie się kłóciło z prawami i niezbywalną godnością każdej istoty ludzkiej. Papież wpisuje się tak w prawie półtorawiekową już tradycję katolickiej nauki społecznej, która od swego początku do dziś staje w obronie człowieka przed nim samym.

Wiemy z przekazu Ewangelii, że za życia ziemskiego Jezusa dwa razy oficjalnie ogłaszano Go Królem. Pierwszy raz uczynili to Mędrcy ze Wschodu, ofiarowując Nowo Narodzonemu hołd i królewskie dary – złoto, kadzidło i mirrę. Takie były wówczas polityczne zwyczaje. Drugi raz Królem Jezus został ogłoszony pod sam koniec Swojego życia. Mówię tu o wyroku prokonsula Poncjusza Piłata, który napisał na tabliczce: “Jezus z Nazaretu, król żydowski”. Piłat był z kolei oficjalnym urzędnikiem rzymskiej władzy.

Jednym z zadziwiających, a zarazem trudnych do przyjęcia dla nas sposobów Bożego działania jest budowanie wielkich rzeczy na naszej ludzkiej słabości. Niejeden z nas przekonał się o tym bardzo boleśnie dla swej miłości własnej. Było to jednak konieczne dla Bożej sprawy, gdyż Bóg bez pilnej potrzeby w sprawie Zbawienia świata nie upokarza nikogo. Zwykle trzeba nam po prostu wiedzieć, że sami z siebie do niczego nie jesteśmy zdolni.

W tym roku minęło 30 lat od podpisania Konkordatu między Rzeczpospolitą Polską a Stolicą Apostolską. Dokument ten określa ogólne ramy współdziałania państwa i Kościoła Katolickiego w Polsce. Strony stwierdzają w jego preambule, iż podpisują tę umowę „uznając, że fundamentem rozwoju wolnego i demokratycznego społeczeństwa jest poszanowanie godności osoby ludzkiej i jej praw”. Ale czy dzisiaj, po 30 latach, religia i polityka mają sobie jeszcze coś ważnego do powiedzenia nawzajem?

Nowa adhortacja apostolska Ojca Świętego Franciszka "Laudate Deum" ma wydźwięk wręcz alarmistyczny. Czuje się, że wyraża już nie tylko troskę o nasz wspólny dom, ale ociera się o przerażenie i lęk o nasze dalsze istnienie i los ludzkości. To już nie wołanie z encykliki Laudato si’, ale alarmujący krzyk. Krzyk w obronie Ziemi, której coraz bardziej zagrażają zawinione przez nas ludzi globalne zmiany klimatyczne.

Liturgia to istotna część życia kościelnego, w której istnieje nie tylko duchowe znaczenie, lecz także wspaniałe stroje i dodatki. W teraźniejszych czasach kościół poszukuje wysokiej jakości szat, ornatów, bielizny ołtarzowej i innych dodatków liturgicznych , które zaprezentują święto i kunszt każdej mszy świętej. Jedną z wiodących ofert w tej branży jest nasza firma, której celem jest obietnica najwyższej jakości materiałów, spełniających oczekiwania każdej parafii.

„Laudato si’, mi Signore” – „Pochwalony bądź, Panie mój” - tymi słowami ze słynnej „Pieśni słonecznej” św. Franciszka z Asyżu rozpoczyna Papież Franciszek swoją nie mniej słynną encyklikę „ekologiczną”. Inwokacja ta znalazła się tam nieprzypadkowo. Ojciec Święty wyraża w niej bowiem przekonanie, że kryzys ekologiczny można przezwyciężyć tylko wtedy, gdy w duchu kontemplacji odnajdziemy w sobie gotowość do zachwytu nad pięknem stworzenia, i - co za tym idzie - do wdzięczności wobec jego Stwórcy.

Niestety idee ochrony środowiska nie są popularne wśród chrześcijan, a już zwłaszcza wśród katolików. Oni wiedzą na ogół, że popiera je Papież Franciszek, ale jest to tylko jedną więcej przyczyną, dla której nauczanie Franciszka jest kontestowane – zwłaszcza przez katolickich tradycjonalistów. Przeciwstawiają go oni rzekomo bardziej wiarygodnemu Benedyktowi XVI, ale zwykle nie zdają sobie sprawy, że i jemu leży bardzo na sercu sprawa ochrony środowiska.

Większość z nas słyszała w młodości na lekcjach religii, że Msza święta jest uobecnieniem Ofiary Krzyżowej Pana Jezusa. Dla człowieka naszej kultury brzmi to jakoś obco i skłania do odrzucenia tej doktryny lub do przyjęcia jej niczym gorzkiej pigułki, którą musimy połknąć i jak najszybciej zapomnieć o gorzkim smaku w naszych trzewiach.

"I poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi, bo przyczyną wszelkiego zła jest brak wiedzy biblijnej, zbieżnej ze świecką." Wersety biblijne tłumaczone są z Biblii Warszawskiej.