Pracodawca powinien określić jakie obowiązują w jego zakładzie pracy zasady usprawiedliwiania nieobecności w pracy w regulaminie pracy. Jednak nie wszyscy pracodawcy mają obowiązek tworzenia regulaminu ( nie musi go tworzyć pracodawca, który zatrudnia do 20 pracowników).

Data dodania: 2009-08-29

Wyświetleń: 2052

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 2

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

2 Ocena

Licencja: Creative Commons

W takiej sytuacji stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Pracy w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy.

Na podstawie tych przepisów pracownik, który nie może stawić się w pracy, ma obowiązek niezwłocznie powiadomić swojego pracodawcę, że nie będzie go w pracy i jak długo ta nieobecność będzie trwała( musi to zrobić nie później niż w drugim dniu nieobecności w pracy przed końcem zmiany).

Pracownik może nie dotrzymać terminu powiadomienia tylko, gdy zajdą szczególne okoliczności np. trafił nieprzytomny do szpitala, jest obłożnie chory, a jego bliscy nie mogą o tym powiadomić.

Prawo pracy dopuszcza różne sposoby usprawiedliwienia nieobecności w pracy. Pracownik może to zrobić  telefonicznie, faksem, listem poleconym.

Pracownik musi odpowiednio udokumentować przyczyny swojej nieobecności w pracy.

Dowodami będą :

zaświadczenie lekarskie - zaświadczenie powinno być wystawione na specjalnym druku do ZUS ( jeżeli choruje pracownik lub bliska mu osoba)

imienne wezwanie -  do sądu, prokuratury, na policje lub do sądu grodzkiego pisemne oświadczenie pracownika - że musiał opiekować się dzieckiem (podając przyczyny tej opieki), był w podróży służbowej w nocy i ze względu na czas w jakim  ja zakończył, nie mógł odpowiednio odpocząć.

Oświadczenie pracownik dostarcza pracodawcy następnego dnia po dniu jego nieobecności, a zwolnienie lekarskie w ciągu 7 dni od daty jego wystawienia.

Podstawa prawna : Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej ( DzU nr 60/96, poz. 281 ze zm.)i art 1672 Kodeksu pracy.

Licencja: Creative Commons