Artykuł edukacyjny na temat historii wojskowości z zakresu wojsk pancernych XX wieku. W związku z aktualną rocnicą wybuchu II wojny światowej warto poznać skrawek historii tamtego okresu.

Licencja: Creative Commons

Data dodania: 2009-09-03

Wyświetleń: 2810

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 0

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

0 Ocena

Zbrojenia Wehrmachtu w zakresie <a href="http://www.blumi.co.cc">broni zmechanizowanej i pancernej</a> zmieniło oblicze pola walki XX wieku. Choć koncepcja Blitzkriegu została zaczerpnięta ze studiów brytyjskich przez Heinza Guderiana, który rozwinął koncepcję wojsk pancernych. Uważał on, że przyszłe wojska pancerne mają charakteryzować się dużą ruchliwością. Ich główną siłę uderzeniową miały stanowić czołgi oraz zmechanizowana piechota i artyleria. Początkowo opinie co do wartości takich jednostek w dowództwie Wehrmachtu były podzielone. Wielu wyższych dowódców niemieckich uważało, że nadal podstawowym rodzajem broni jest piechota.

Początkowo jednostki zmechanizowane nosiły nazwę wojsk szybkich. Dopiero w 1943 roku otrzymały nazwę wojsk pancernych i zmechanizowanych.

Pierwsze oddziały szybkie zostały utworzone w 1933 roku na bazie 7 dywizjonów samochodowych Reichswehry. Dwa lata później - 15 października, przekształcono je w pierwszą dywizję pancerną. Dywizja ta ma dwa pułki czołgów (1. pułk stacjonował w Erfurcie a 2. pułk stacjonował w Eisenach), a każdy z nich skład się z dwóch batalionów. W jej skład wchodziła także 1. Brygada strzelców (pułk piechoty zmotoryzowanej oraz batalion motocyklistów), 4. kompania rozpoznawcza, 37. pułk artylerii oraz 37. kompania łączności. Dywizja miała być wspierana przez bombowce nurkujące, które zastąpiły artylerię ciężką.

Był to standardowy podział <a href="http://blumi.co.cc/art-pl-24">dywizji pancernej</a> w pierwszym okresie tworzenia tych wojsk. Pierwsze czołgi były głównie pojazdami szkolnymi. Możliwości produkcji nowych rodzajów były ograniczone ze względu na czas ich produkcji oraz koszt.

Pierwsze kompanie były wyposażone w czołgi Panzer I, Panzer II oraz Panzer IV. Typowa dywizja pancerna miała liczyć około 300 pojazdów bojowych.

Zwolennicy wojsk szybkich - Heinz Guderian, Werner Kempf, Oswald Lutz, Walter Nehring oraz sam Adolf Hitler przeforsowali swoje poglądy i ten rodzaj wojsk stał się na równi ważny jak piechota czy inne rodzaje broni.

Do 1939 roku Niemcom udało się sformować: 2 - samodzielne brygady pancerne, 6 - dywizji pancernych, 4 - dywizje zmotoryzowane i 4 - dywizje lekkie. Trzonem wojsk szybkich były dywizje pancerne o dużej ruchliwości i sile ognia.

Licencja: Creative Commons