Przyglądałeś się kiedyś osobom odnoszącym największe sukcesy? Czy chodzą oni zadowoleni z życia, pozytywnie nastawieni do wyzwań jakie ono przed nimi stawia? A może chodzą z nachmurzoną miną i kiedy wpadną na ciekawy pomysł przedstawiają sto argumentów na jego niekorzyść? Poznajmy ich sekret!
Ten, kto nie jest patriotą, nigdy nie zrozumie rozpaczy z powodu utraty suwerenności. Dla niektórych ludzi Ojczyzna jest bzdurą, anachronizmem. Jednak dla mnie jest ona... sensem życia...
Pamiętaj, że nie ma sytuacji bez wyjścia. Jeśli zamykają się drzwi do pokoju to zawsze możemy wyjść przez okno. Róbmy zawsze krok naprzód i kontrolujmy przyszłość...
Już dawno stało się jasne, że stwierdzona klinicznie depresja osiągnęła miano choroby cywilizacyjnej. Wystarczy przez pewien czas mieć styczność ze stresem i doświadczyć silnego impulsu, który zadziała jak pierwsza kostka domina. Nie napiszę tutaj jak jej uniknąć lub jak szukać pomocy. Postaram się jedynie opisać jak się taka osoba czuje.
O depresji jako poważnym problemie mówi się od niedawna. O tym również, że jest to poważna choroba której nie można lekceważyć. Według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) jest czwartą najpoważniejszą chorobą na świecie ze słabą społeczną świadomością.
Czy wciąż martwisz się o WSZYSTKO? O pieniądze, rodziców, dzieci, związek, prace, szkołę, po prostu wszystko? Pewnie czasem nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego jak często się martwisz. Czas to zmienic!
POPADŁ w depresję, gdy zaczął odnawiać swój 200-letni dom. Źle sypiał, a dłuższy wysiłek umysłowy stawał się dla niego nadzwyczaj uciążliwy. Rodzina już się nawet zastanawiała, czy w domu nie straszy!
Istnieją praktyczne sposoby przezwyciężania ponurego nastroju. „Niektórych ludzi ogarnia przygnębienie, gdy są głodni” — „Ktoś nie zje śniadania i z jakiejś przyczyny nie pójdzie na obiad, a po południu zaczyna się zastanawiać, dlaczego nie czuje się najlepiej”....
NAUKOWCY pracowicie szukają genetycznych przyczyn alkoholizmu, homoseksualizmu, rozwiązłości, agresji i innych zaburzeń zachowania, a nawet samej śmierci. Czyż nie odetchnęlibyśmy z ulgą, gdyby odkryto, że nie ponosimy odpowiedzialności za swe postępowanie, lecz padliśmy ofiarą własnych genów?
„MIAŁEM wtedy 12 lat. Obudziłem się rano”, wspomina Jakub, „usiadłem na brzegu łóżka i pomyślałem, że chyba dzisiaj umrę”. Jakub zachorował na depresję. Chociaż od tamtej chwili upłynęło już 30 lat, mówi: ...
