ABY ODCZYTAĆ TĘ NIEWIELKĄ KSIĄŻKĘ, nie przerzucaj kartek, tak jakby to była powieść. Nie uciekaj w nią jak w fikcyjną przygodę należącą jedyniedo literatury. Książka ta nie jest ani jednym, ani drugim.

Przedstawione są w niej prawdziwe RZECZYWISTOŚCI na dwóch nieustannie przenikających się płaszczyznach życia.

1. RZECZYWISTOŚĆ POSTRZEGALNA ŻYCIA CODZIENNEGO - rzeczywistość opisana w całej swej obiektywnej nagości, zgodniez faktami widzianymi, zasłyszanymi, przeżytymi. Nie sąone ani naciągane, ani wyolbrzymione, ani też zafałszowane.Bohater tej książki, osadzonej w kulturze Zachodu połowylat osiemdziesiątych, choć sam jako taki nie istniał, dzieli sięz nami tym, co setki młodych ludzi, prawdziwie żyjących, rzeczywistych, napisało mi, powierzyło, opowiedziało z własnego życia.

Każda strona czy zdarzenie mogłyby być podpisane, poświadczone,przez Ewę, Ankę, Krzysztofa, Marka i tylu innych... Zmienione są tylko nazwy miejsc i osób.

2. RZECZYWISTOŚĆ ŻYCIA DUCHOWEGO - nie mniej codzienna i aktualna - oddana w pewnej mierze językiem poezji, który jako jedyny jest w stanie wyrazić nadprzyrodzoną rzeczywistość. Ale także tutaj wszystko oparte jest na doświadczeniu PRZEŻYWANYM przez wielu wczoraj, dziś jeszcze i jutro - być może na TWOIM doświadczeniu. W grę wchodzą autentyczne i wieczne rzeczywistości - jedyne,których przestrzeń nie ogranicza, czas nie dewaluuje i którenie więdną wskutek przyzwyczajenia. Pozostają i pozostaną nazawsze. One SĄ. Przemieniają rzeczywistość życia codziennego, nadając jej sens i transcendencję. Niewidzialne dla oczu ciała, jednak postrzegalnew całym swym realizmie poprzez konkretne świadectwa przemienionego życia, przemienionego istotnie, namacalnie dzięki nowemu światłu.

Niczym fale radiowe, których nie można ani zobaczyć, ani dotknąć, ani usłyszeć, o ile nie zostaną przechwycone przez jakiś odbiornik. Tutaj trzeba się odwołać do oczu serca, które odnajdują to, co niewidzialne: najistotniejszy wymiar każdego człowieczego życia, które nie chce być wegetacją poniżej ludzkiego stadium rozwoju. Na tym poziomie nie ma „haju", „zgrywy", „lipy": jest zakorzenianie się w najbardziej rzeczywistych rzeczywistościach. Doświadczenie duchowe jest jak atmosfera: nie widzisz jej,lecz gdyby nie ona, co byś zobaczył? Udusiłbyś się. Materia i duch. Ciało i dusza. Widzialne i niewidzialne. Ziemia i Niebo... To nie dwa światy zestawione ze sobą lub przeciwstawne sobie, ocierające się o siebie lub wykluczające się. TO DWIE RZECZYWISTOŚCI TEGO SAMEGO ŚWIATA, tak jak twoje ciało i twoje serce: nie dwie rozdzielone i walczące ze sobą osoby, lecz dwie nierozłączne części ciebie samego. Nie jak strony lewa i prawa, lecz jedno wewnątrz drugiego. Życie wewnętrzne jest wnętrzem życia.

Ta mała książka chce po prostu otworzyć Cię na Spojrzenie, którego światło sprawi, że Twoje życie stanie się Życiem.

 

Licencja: Creative Commons