O ile spawanie metodą elektrody otulonej pozostaje najpopularniejszą formą spawalniczą, o tyle drut rdzeniowy jako materiał spawalniczy staje się coraz popularniejszy. Czas skonfrontować ze sobą oba materiały.

Data dodania: 2017-12-19

Wyświetleń: 1297

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 0

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

0 Ocena

Licencja: Creative Commons

Spawanie: elektroda otulona czy drut rdzeniowy?

Najstarsza metoda spawania, a więc ta wykorzystująca elektrodę otuloną uchodzi za najpopularniejszą metodę ze względu na jej uniwersalność oraz prostotę zarówno całego procesu jak i używanych podczas niego sprzętów. W spawalniczym świecie pojawiła się jednak alternatywa dla elektrod otulonych, której popularność wciąż wzrasta. Mowa oczywiście o drucie rdzeniowym, którym posługują się głównie spawacze w przemyśle stoczniowym. Warto porównać oba materiały i przedstawić ogólne ich charakterystyki z uwzględnieniem wad i zalet.

1. Elektrody otulone

Metoda spawania elektrodami otulonymi polega na spawaniu łukowym wykorzystującym topliwą elektrodę metalową pokrytą otuliną topnika. Podczas spawania używać można zarówno prądu stałego jak i zmiennego, który wytworzy łuk pomiędzy elektrodą oraz metalami łączonymi. Warto wiedzieć, że otulina, która podczas spawania się rozkłada, zmieni się w substancje, które uchronią później spoinę przed powietrzem atmosferycznym. Tymi substancjami są: gaz oraz żużel.

Metodę wykorzystującą elektrody otulone stosuje się głównie podczas spawania żelaza, stali, stopów aluminium, niklu oraz miedzi. Jest ona wykorzystywana przede wszystkim w przemyśle naprawczym oraz konserwacyjnym, lecz również podczas budowy konstrukcji stalowych.

ZALETY:

  • uniwersalność,
  • prostota procesu,
  • prostota używanych sprzętów.

WADY:

  • porowatość spoiny,
  • rozpryski,
  • wady przetopu,
  • pęknięcia.

Drut rdzeniowy

Metoda spawania drutem rdzeniowym, która jest o wiele lat młodsza od elektrody otulonej, jest dość podobna do metody MIG/MAG. Główna różnica mieści się jednak wewnątrz drutu, który wypełniony jest topnikiem albo specjalną substancją chemiczną, która podczas spawania wytwarza gazy ochronne.

Warto wiedzieć, że metoda bazująca na drucie rdzeniowym stosowana jest głównie w przemyśle stoczniowym, kiedy trzeba połączyć ze sobą odpowiedzialne konstrukcje stalowe, choć coraz częściej wykorzystuje się ją również podczas prac przy małym rzemiośle.

ZALETY:

  • niezwykle duża wydajność metody (podczas korzystania z drutu rdzeniowego nie trzeba zmieniać elektrody, co w poprzedniej metodzie było zjawiskiem częstym),
  • spawanie drutem rdzeniowym może odbywać się na zewnątrz, ponieważ zawarty w nim topnik stanowi ochronę przed utlenianiem spoiny,
  • spawacz posługujący się tą metodą nie jest zmuszony do posiadania jakichś większych kwalifikacji.

WADY:

  • przy wykorzystywaniu tej metody należy posiadać specjalną spawarkę,
  • cena drutu rdzeniowego jest zauważalnie wyższa od ceny elektrody otulonej.

PODSUMOWANIE:

Materiały spawalnicze cechują się różnymi właściwościami i wykorzystywane są podczas różnych prac. Warto wiedzieć, że elektrody otulone stanowią najstarszy materiał spawalniczy, natomiast drut rdzeniowy powstał jako alternatywa. Zalety tego drugiego mocno przewyższają zalety elektrod, jednak jego wady zdają się wyrównywać wszelkie odstępstwa. Nie można mieć jednak wątpliwości, że obie metody bazują na innowacyjnych rozwiązaniach, które są stale ulepszane. Dobry spawacz będzie potrafił wybrać odpowiednie materiały do zadania, które zostanie mu powierzone.

Wszystkie potrzebne materiały i artykuły spawalnicze znajdziesz w hurtowni https://ekod.com.pl/oferta/materialy-spawalnicze/.

Licencja: Creative Commons