Marzec 2011 roku, to data szczególna, przede wszystkim dla Japończyków. Wtedy to Japonię nawiedziło trzęsienie ziemii o sile 9 stopni w skali Richtera-największe od 140 lat, tsunami oraz katastrofa nuklearna w Fukushimie. Zginęło około 14 000 osób, drugie tyle uznano za zaginione. Bilans strat szacuje się na około 400 mld USD.

Europa jest bogatsza w nowe kultury, ludzi o egzotycznej urodzie, nowe obrzędy, niezwykłe i kolorowe uroczystości. Wraz z otwartością Europy dla ludzi innych, niestety nasila się również pewna niechęć wobec ludzi o innym kolorze skóry, wyznaniu, tożsamości narodowej. Wiem, bo obserwuję jako działacz antydyskryminacyjnej organizacji.

Polska - kraj, który liczy sobie prawie 40 milionów obywateli, niewyróżniający się zbytnio na tle innych europejskich państw.  Nie ma kraju idealnego, nie ma obywateli idealnych - są tylko służby, które chciałyby tę "idealność" w nas zaszczepić, z mizernym jednak skutkiem. Co zrobić, by Polska była inną Polską?

Po wyborach parlamentarnych w 2011 roku mogę jedynie usiąść i napisać kilka słów o tym, jak wiele twarzy ma Prezes K. - przy nim rozdwojenie jaźni i wielosobowość to pikuś. Szatan w garniturze mógł zagrozić Polsce. Z tą refleksją na temat Prezesa K. biłem się wystarczająco długo. Pora wyłożyć kawę na ławę.

Świat niemal tonie od religijnych obrzędów, wierzeń i ludzi je wyznających. Nie wszyscy ludzie podzielają większościowy typ wierzeń, nie każdy również należy do jakiejkolwiek społeczności wyznaniowej, a mimo to na niemal każdym kroku obserwuje otoczenie utopione w religijnych symbolach czy formułach wygłaszanych przez innych.