Badania nieniszczące to testy, które nie niszczą obiektu testowego. [NDT] ma kluczowe znaczenie dla konstruowania i utrzymywania wszelkiego rodzaju komponentów i konstrukcji. Aby wykryć różne defekty, takie jak pęknięcia i korozja. Każdy materiał konstrukcyjny należy dokładnie sprawdzić, aby móc zapobiec katastrofie budowlanej. Do tego należy wykorzystać badania nieniszczące oraz jej techniki, które powinny zostać dopasowane od weryfikowanej powierzchni.

Data dodania: 2021-12-09

Wyświetleń: 160

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 0

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

0 Ocena

Licencja: Copyright - zastrzeżona

Badania nieniszczące to inaczej grupa metod diagnostycznych, stanowiących narzędzia kontrolujące. Dostarczają one danych o właściwościach obiektów użytkowych, a także stanie makrostruktury oraz mikrostruktury materiałów. Badania nieniszczące spoin NDT w żaden sposób nie zmieniają eksploatacyjnej przydatności gotowego wyrobu bądź jego materiału. W zamian pozwalają one wykryć brak jednorodności, ciągłości i wszelkie wady materiału.

Oprócz tego mogą wykryć również wszelkiego rodzaju ubytki erozyjne i korozyjne, pęknięcia czy zmiany struktury. Metody tego typu badań mogą zostać zastosowane podczas kontroli jakości produkcji i do stwierdzenia stanu technicznego obiektu albo przedmiotu.

Badanie nieniszczące wskaże również miejsce i zakres koniecznego remontu, by utrzymać zdatność techniczną budynku.

JAKIE METODY SĄ WYKORZYSTYWANE PODCZAS BADAŃ?

Badanie (VT) metoda wizualna – to najprostszy, najtańszy najszybszy i najbardziej skuteczny sposób badań. Z tego względu jest wykonywany w pierwszej kolejności. Polega na wzrokowej ocenie badanego przedmiotu bądź obiektu. Tego rodzaju kontroli podlegają różnego typu wyroby, w tym również złącza spawane. Metodę wizualną można stosować trakcie procesu produkcyjnego, jak i również po wytworzeniu danego wyrobu,

Badanie (UT) ultradźwiękowe – jest dobrą metodą dla wykrycia nieciągłości wewnętrznych. Tego typu badanie polega na emisji fali ultradźwiękowej w materiał. Dzięki tej metodzie wracają impulsy świetlne, które wykryją płaskie niezgodności tj. pęknięcia, wtrącenia, pęcherze i przyklejenia. Sprawdzają się przy metalach, zwłaszcza o dużej grubości, a co ważne w żaden sposób nie wpływa na badany materiał ani na ludzi,

Badanie (PT) penetracyjne – stosuje się ją, by wykryć wąskoszczelinowe, płaskie niedociągłości powierzchniowych i nieszczelności spawanych złączy. Polega na wnikaniu penetrantu w głąb niedociągłości materiału za pomocą wystąpienia zjawiska włoskowatości. Później wywoływacz wchodząc w reakcję ze środkiem, ukazuje odpowiednio wskazania. Można je wykonać ręcznie lub dzięki systemowi zautomatyzowanemu,

Badanie (ET) prądy wirowe – ta metoda opiera się na wzbudzeniu zmiennego pola elektromagnetycznego w danym materiale oraz odbieraniu zwrotnej reakcji za pomocą sondy badawczej i defektoskopu prądowirowego. Dogłębna analiza pozwoli na precyzyjną ocenę stanu technicznego badanego materiału. Prądy wirowe mają zastosowanie wyłącznie w trakcie oceny wyrobów metalowych, ponieważ wnika na głębokość od kilku do kilkunastu centymetrów. Za jej pomocą można wykryć: pęknięcia albo ubytki korozyjne albo erozyjne, jednocześnie określając ich wielkość oraz głębokość zalegania,

Badanie (RT) radiograficzne– umożliwia wykrycie powierzchniowych oraz wewnętrznych nieciągłości obiektów. Badania przeprowadzane tą metodą polegają na naświetleniu danych obiektów promieniowaniem rentgenowskim, bądź promieniowaniem gamma, aby uzyskać obraz prześwietlonego obiektu cyfrowo bądź za pomocą kliszy radiograficznej. Tę metodę wykorzystuje się podczas kontroli:

  • złączy spawanych oraz zgrzewanych,
  • odkuwek,
  • odlewów,
  • wlewków,
  • kęsik,
  • rur.

Radiografia jest stosowana we wszystkich rodzajach metali i ich stropów,

– inspekcja powłok lakierniczych i malarskich – osoba, posiadająca odpowiednie kompetencje sprawdza i ocenia powierzchnię oczyszczoną i przygotowaną do naniesienia powłoki malarskiej, a także weryfikuje warunki, w jakich zostaną przeprowadzone prace malarskie, czyli sprawdzenie i pomiar grubości, jakości naniesionej powłoki, czy też stopnia przylegania,

– defektoskopia fluorescencyjno-magnetyczna – jest jedną z podstawowych metod. Polega na naniesieniu specjalnej zawiesiny albo proszku na dany obiekt, jego magnesowaniu, by później przeprowadzić detekcję magnetycznego pola rozproszenia. Występuje on w niedociągnięciach materiałowych, w których obiekty zostały namagnesowanych. To z kolei pozwala na wykrycie najbardziej niebezpiecznych wad powierzchniowych, płaskich, a także wąskoszczelinowych w materiałach ferromagnetycznych.

Jakie są zalety stosowania NDT?

Istnieje wiele wyraźnych zalet, z których najbardziej oczywistą jest to, że testowane elementy pozostają nieuszkodzone w procesie, co pozwala na naprawę elementu zamiast wymiany w przypadku wykrycia jakichkolwiek problemów.

Jest to również bardzo bezpieczna metoda testowania dla operatorów , przy czym większość technik jest nieszkodliwa dla ludzi, chociaż niektóre rodzaje testów – takie jak badania radiograficzne – nadal muszą być przeprowadzane w ściśle określonych warunkach. Ta technika testowania może również pomóc w zapobieganiu urazom lub ofiarom śmiertelnym, zapewniając bezpieczeństwo konstrukcji, komponentów i maszyn.

Jaka jest różnica między testami niszczącymi?

Testy niszczące niszczą lub zmieniają część w taki sposób, że nawet jeśli przejdzie pomyślnie, nie nadaje się już do użytku. Przykładami mogą być próba rozciągania , próba zginania w 3 punktach lub makroprzekroje. NDT nie niszczy ani nie zmienia części w taki sposób, że nadal nadaje się do użytku, jeśli przejdzie test.

Wymagane umiejętności do przeprowadzania badań NDT

Technicy NDT muszą posiadać umiejętność czytania schematów, umiejętności matematyczne, doskonałe umiejętności komunikacyjne, umiejętność interpretacji kodów oraz dużą dbałość o szczegóły. 

Licencja: Copyright - zastrzeżona
0 Ocena