0 głosów
Pobierz artykul
0 głosów dodatnich
0 głosów ujemnych
1729 razy czytane
0 przedrukowany
Creative Commons Licencja

Czy wiesz, że na dobry automatyczny system inwestycyjny składa się wiele ważnych elementów? Niektóre z nich wydają się sprzeczne z logiką. Jednak początkujący twórca bez ich znajomości łatwo zacznie tracić pieniądze. Przeczytaj jak Ty możesz ustrzec się przed tymi błędami, a co może dać Ci przewagę.

Znasz już dwie najważniejsze zasady zarządzania kapitałem. Jednak to jeszcze nie koniec sekretów związanych z tym ważnym tematem. Jest jeszcze jedna metoda. Metoda mało znana, a niejednokrotnie dzięki niej można uzyskać większą stabilność systemu.

Zanim poznasz tą metodę, odpowiedz jednak najpierw na pytanie. Czy przypominasz sobie jeszcze wykres z sekretu #4? Ten zwykły wykres giełdowy, gdzie po dużych ruchach następują duże korekty, a po małych ruchach małe korekty? Chodziło o zlecenia ochronne stop, które raz miały dawać cenie więcej swobody, a za drugim razem miały ten wykres pilnować ciaśniej.

Tak. To był stop wyliczany ze zmienności, czyli z ATR.

Dlaczego masz to sobie teraz przypomnieć? Otóż ktoś kiedyś wymyślił, że gdy rynek jest mało zmienny inwestowanie jest bezpieczniejsze, a gdy jest bardziej zmienny rośnie ryzyko dotkliwej straty. Jeżeli takie założenie jest prawdziwe, to w takim razie powinno się powiązać zmienność z zarządzaniem kapitałem.

I tak właśnie powstała idea zarządzania kapitałem na podstawie zmienności wyliczanej z ATR.

Tu jednak należy rozwiązać problem przekształcenia. Wskaźnik ATR reprezentuje zmianę ceny. Natomiast wielkość pozycji określa się zawsze jako ilość sztuk, lub częściej jako % posiadanego kapitału. Dwie różne wartości z całkowicie różnych przedziałów. Zmienność ceny porusza się w granicach zależnych od waloru. Natomiast % posiadanego kapitału zawsze będzie wartością z przedziału <0;100>.

Najprościej jest zastosować funkcję liniową. Wystarczy zbadać najwyższą i najniższą zmienność na danym walorze w jego historii. Następnie powinno się jeszcze rozszerzyć tak stworzony przedział. Potem musisz zdecydować jaki procent kapitału chcesz inwestować na najspokojniejszym rynku, a jaki na najbardziej gwałtownym. Oczywiście zakładam, że rozumiesz iż na spokojnym rynku można inwestować większą jego część niż na rynku mocno zmiennym.

Gdy już masz te cztery dane, wyliczasz a i b z układu równać liniowych y = ax + b i masz gotowy wzór do zastosowania w systemie. Od teraz dla każdej zmienności badanego waloru jesteś w stanie określić aktualną wielkość zaangażowania na rynku.

Przydadzą się jeszcze ograniczenia. Możesz założyć, że np. poniżej 5% kapitału nie inwestujesz wcale. Możesz też przyjąć ograniczenie górne. Np. nigdy nie inwestujesz więcej niż 80%.

Po takich zabiegach zbadaj ponownie Twój system. Może nie zacznie on zarabiać lepiej, ale jest szansa, że zacznie się on zachowywać stabilniej i zmniejszą się systemowe drawdowny.

Oczywiście jak ze wszystkim na giełdzie i w programowaniu. Przekształcenie zmienności na % kapitału da się zrobić na kilka sposobów. Można chociażby zastosować inną funkcję niż liniowa. Np. funkcją logarytmiczną można przesunąć medianę zaangażowania w stronę systemu bardziej ostrożnego. Jednak tu wzory wyglądają bardziej skomplikowanie i nie ma sensu zajmowanie się nimi gdy jesteś początkującym inwestorem czy twórcą systemu inwestycyjnego.

Twój system ma być skuteczny i prosty. Komplikowanie zostaw na czas, gdy już będziesz swobodnie na giełdzie zarabiać.

Licencja: Creative Commons