Data dodania: 2021-01-02

Wyświetleń: 42

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 1

Głosy ujemne: 0

POEZJA

1 Ocena

Licencja: Creative Commons

Śmierć niczym utwór

Śmierć niczym utwór 

Stoję z nią i moknę w deszczu, nic się dla nas nie liczy

Tylko ja i ona, kobieta którą kocham ponad życie

Nikłe światło oświetla mokrą twarz, która się do mnie uśmiecha

Czuję motylki w brzuchu, jestem szczęśliwy

Po tylu latach smutków, przyszła jak wichura, która rozwiewa chmury

Rozwiewając moje zmartwienia, nie ma ich...przepadły

Stoję przy niej, obejmuję swoim całym ciałem...całuje

Powoli, czuję jej usta, są cudowne

Rozkoszuję się nimi jakby to było najlepsze ciasto

Jej usta są ciepłe, a oczy zamknięte, czuję że mi ufa

Zza rogu słyszę że coś nadjeżdża, samochód pędzi nieubłaganie

A razem z nim śmierć, która zaraz pozbawi życia tę jedną, którą kocham

Po chwili słyszę strzał, przenika moje wnętrze, przenika moje serce

Trafił w najsłabszy punkt, trafił w miłość

Miłość, która tak bardzo pieściłem, miłość która miała trwać na wieki

Znikła wraz z blaskiem w oczach kobiety, którą całowałem przed sekundą

To nie te same oczy, stały się czarne, a usta wyziębłe

Najważniejsza rzecz właśnie opuszczała ją, zawsze uśmiechniętą kobietę

Życie...

Życie, które tak ceniłem, o które tak dbałem

Ucieka, nie mogą go dogonić, jestem zbyt słaby

W głębi serca czuje gorycz porażki... przegrałem, straciłem

Czuję jak odchodzi moje światełko które oświetlało mi życie

Upada…odchodzi...nie ma jej

Pusty wzrok, który jeszcze przed chwilą był pełen ducha

Jest jak utwór który nie ma nut i instrumentów

Ostatnie tchnięcie, najdłuższe jakie słyszałem i czułem

Rozrywa moje serce na strzępy…krzyczę i płaczę

Tak bardzo wiem że nie mam władzy nad losem

Przytulam się do zimnego ciała, próbuję tchnąć w nią nowe życie

Lecz bezskutecznie...odeszła i nigdy nie wróci

Słyszę tylko mój płacz, który gra najsmutniejszy utwór na świecie

Gra bez końca niczym etiuda

Łzy spadają na bruk niczym nuty na klawisze pianina

Spadają z taką siłą, że tworzą fałsze w utworze

Co chwila zmieniają tempo, forte, piano i znów forte

Tłuką się klawisze, grają jakby nie miały w sobie życia

Lecz wiedzą że muszą grać

Po chwili płacz ustaje, a wraz z nią utwór

Nastaje cisza…najdłuższa cisza w moim życiu, cisza która będzie trwać na wieki…

Licencja: Creative Commons