Osobom, które dopiero chcą poznać warsztat złotniczy, na ogół trudno jest określić swoje oczekiwania oraz zweryfikować zakres tematyczny kursu oraz sposób jego prowadzenia. Chcielibyśmy więc przybliżyć kilka zagadnień, które pozwolą wyrobić sobie własną opinię ta temat potencjalnego kursu lub szkolenia.

Data dodania: 2010-09-12

Wyświetleń: 3825

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 2

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

2 Ocena

Licencja: Creative Commons

Tematyka i organizacja kursu
Tematyka podstawowego kursu złotniczego powinna zawierać takie elementy jak:
- informacje na temat zasad bezpieczeństwa w pracowni złotniczej
- informacje na temat prawa i przepisów probierczych
- informacje na temat właściwości i przeznaczenia metali stosowanych w branży złotniczej
- informacje na temat rozpoznawania i przeznaczenia kamieni jubilerskich
- informacje na temat asortymentu wyrobów
- informacje oraz praktyczne użycie podstawowych narzędzi i maszyn stosowanych w złotnictwie
- informacje oraz praktyczne zastosowanie technik wykonawczych (obróbka ręczna i mechaniczna)
- informacje na temat podstaw projektowania oraz ergonomii

Dodatkowo w programie kursu mogą się też znaleźć: informacje na temat źródeł wiedzy złotniczej, wystawiennictwa, udziału w konkursach, kształtowania indywidualności twórczej oraz rozwoju zawodowego. Program dobrego kursu nie skupia się wyłącznie na nauczeniu podstawowych umiejętności, ale zwraca również uwagę na rozbudzenie i rozwinięcie zdolności artystycznych uczestników oraz przygotowanie ich do samodzielnej działalności zawodowej lub dalszego szkolenia.

Nie jest istotne, czy teoretyczna część kursu zostanie z niego wydzielona i prowadzona osobno, czy też stanie się integralną częścią zajęć. Nie jest też istotna częstotliwość zajęć, choć nauka w zbyt dużym tempie nie pozwala na gruntowne przeanalizowanie i przemyślenie wszystkich zagadnień. Istotne jest natomiast to, aby kurs odbywał się systematycznie, obejmował wystarczającą do opanowania nowej wiedzy ilość godzin zajęć i aby poszczególne zajęcia nie były zbyt krótkie ani zbyt długie i męczące.

Przebieg zajęć
Każde ćwiczenie praktyczne, odbywające się w czasie trwania kursu, powinno składać się z części teoretycznej (omówienie tematu ćwiczenia i wprowadzanych technik, wskazanie nowych zagadnień, prezentacja przykładów prac wykonanych daną techniką, omówienie i korekta projektów uczniów itp.) oraz z części praktycznej, nad której przebiegiem czuwa nauczyciel. Po wykonaniu ćwiczenia powinno ono zostać skomentowane przez nauczyciela oraz omówione przez całą grupę, a wszelkie niejasności – jeśli się pojawią – powinny zostać ostatecznie wyjaśnione.

Praca w grupie
Często zdarza się, że grupa nie może utrzymać stałego, jednakowego tempa pracy – w jej skład wchodzą osoby, które pracują szybciej i takie, którym potrzebna jest do wykonania danego zadania większa ilość czasu. Ważne jest więc, aby w ramach programu szkolenia znalazł się czas na dodatkowe ćwiczenia dla wybitnie zdolnych uczestników oraz możliwość nadrobienia zaległości dla uczniów pracujących wolniej, przy czym żaden z uczestników nie powinien być z tego powodu ani faworyzowany ani poddawany krytyce. Prawdopodobnie każdy z uczniów trafi na swoją „piętę achillesową”, ale znajdzie też takie zagadnienie, w którym osiągnie poziom mistrzowski.

Wzajemny szacunek
Relacje w grupie mają kapitalne znaczenie dla przebiegu szkolenia. W miłej, przyjaznej atmosferze łatwiej zdobywać wiedzę, uczniowie nie mają oporów przed zadawaniem pytań, nie obawiają się też ewentualnych trudności i niepowodzeń, mogą bowiem liczyć na pomoc prowadzącego oraz kolegów. Ważne jest wspólne szukanie i dochodzenie do prawidłowych rozwiązań. Dlatego też lepszym nauczycielem będzie ten, kto będzie umiał wyzwolić w grupie potencjał do rozwiązywania problemów, niż ten, kto w autorytarny sposób poda gotowe procedury dojścia do celu.

Licencja: Creative Commons
2 Ocena