Każdy, kto produkuje alkohol – choćby w najmniejszych ilościach, dla siebie i najbliższych „na spróbunek”, winien jest poznać meandry historii, jakie wódę, piwo czy wino doprowadziły na stoły. A w Polsce szczególnie dużo problemów było zawsze z wódką.
Historia wódki jest długa, a pierwsze receptury na okowitę są owite mgłą historii. Jednym z lepiej przechowanych przepisów jest ten, który wykorzystywano pod Grunwaldem. Podobny zresztą był w powszechnym użyciu także w latach 80.
Destylacja jest procesem niezbędnym do uzyskania alkoholi mocnych. Tam, gdzie drożdże nie są w stanie funkcjonować, ale należy uzyskać jeszcze wyższe stężenie alkoholu, trzeba użyć metod fizycznych.
Choć czasy powojenne nie były dla Polaków łaskawe, jedna rzecz wtedy wychodziła pięknie ponad miarę, a mianowicie produkcja wódki. Niezależnie od tego, kto akurat zajmował najwyższy stołek, niezależnie od układów geopolitycznych, wódka była produkowana i sprzedawana w ilościach wręcz niewyobrażalnych.
Polska wódka uchodzi za jedną z najdoskonalszych na świecie. Nic dziwnego, bo tradycja wyrobu wódek w Polsce jest długa, bujna i niewyobrażalnie barwna. Może to brzmieć dość dziwnie, ale to właśnie różnego rodzaju zaszłości historyczne sprawiły, że smak polskiej wódki jest dziś znany na całym świecie.
Gatunków brandy jest naprawdę mnóstwo. Dzieli się je przede wszystkim ze względu na rodzaj podstawowego surowca – na gronowe (te nie muszą być oznakowane na etykiecie), z wytłoków winogron oraz owocowe. Dwa ostatnie typy muszą mieć podany na etykiecie swój typ.
