Jeśli kupiłaś tanią skórzaną torbę, to zerknij na metkę. Prawdopodobnie widnieje na niej napis „Made In Bangladesh” lub „ Made In China”. Co to oznacza? Że sporo zaoszczędziłaś? Nie, to oznacza że ktoś przypłacił za to życiem. Tak, statystyki są przerażające.
Od kilku lat na coraz więcej osób identyfikuje się z trendem Slow Fashion, stanowiącym opozycję do szybkiej, nakręcanej reklamami mody. Jeśli modę traktujecie jak jedną z życiowych przyjemności, nie musicie się obawiać. Slow Fashion stawia przede wszystkim na przemyślane zakupy i świadomość konsekwencji wyborów konsumentów.
Evan Zislis w swojej książce „ClutterFree Revolution” mówi o zasadzie 20/80, która opiera się na twierdzeniu, że tak naprawdę lubimy zaledwie 20 proc. rzeczy, które posiadamy. Pozostałe przedmioty są używane na tyle rzadko (lub w ogóle ), że równie dobrze moglibyśmy je odstawić na śmietnik.
Według EcoWatch przemysł modowy zajmuje mało zaszczytne, drugie miejsce na liście największych trucicieli naszej planety, ustępując jedynie koncernom paliwowym. Przyczyny to nie tylko szybka, masowa i tania produkcja, ale także nakręcany marketingiem konsumpcjonizm, któremu wszyscy dajemy się porwać.
Kiedy dekadę temu Kate Fletcher ukuła termin „slow fashion”, zapewne nie spodziewała się, że odbije się on takim echem w świecie mody. Dziś mądre ubieranie nie tylko weszło do słownika modowych maniaków, ale także stale rezonuje w środowisku i wygląda na to, że pozostanie z nami na dłużej.
Dzisiejsze czasy nie dają nam odpocząć – wszystko dzieje się w szybkim tempie, do którego większość stara się dostosować. Wieczny pośpiech i ruch stały się normą dla przeważającej części społeczeństwa. Mamy dużo do zrobienia i mimo wszystkich technicznych udogodnień, których nie było 20 lat temu, uwijamy się jak pszczoły.
