Zanim zapomnienie stało się diagnozą, było opowieścią. Zaburzenia pamięci – dziś definiowane przez skale neuropsychologiczne – przez setki lat funkcjonowały jako zjawiska magiczne, moralne, społeczne. Kiedy starzec przestawał poznawać rodzinę, nie pytano o przyczynę – przypisywano to duchom, złym urokowi albo karze za grzechy. Leczenie miało wymiar obrzędowy, nie terapeutyczny.
To roślina tworząca przepiękny dywan złocistych kwiatów na zielonej łące. Każdy, kto kiedykolwiek to widział, nigdy nie zapomni tego obrazu. Okazuje się, że jest to nie tylko wspaniały widok dla oczu, ale także lekarstwo na wiele dolegliwości.
Niechciany chwast, czy pożyteczna roślina znana i ceniona od starożytności.
Każdy z nas miał niejednokrotnie okazję zapoznać się z tą niezbyt miłą w dotyku rośliną, ale chyba niewielu wie o jej znaczeniu i zastosowaniu.
