Przez ponad 20 lat mojej zawodowej praktyki w zarządzaniu rozrachunkami, administracją kadrową i twardym HR, uczestniczyłem w setkach burzliwych spotkań zarządów. Obserwowałem dyrektorów finansowych rwących włosy z głowy przy próbach dopięcia firmowych budżetów. Niezależnie od tego, czy mówimy o potężnej, ugruntowanej korporacji, czy o dynamicznie rosnącym software house z sektora MŚP, schemat od lat pozostaje identyczny.
Przez ostatnią dekadę polski rynek pracy optymalizacją stał. Elastyczne formy współpracy, ze szczególnym uwzględnieniem umów B2B, stały się fundamentem funkcjonowania nie tylko branży IT, ale też marketingu, usług doradczych i startupów. Wydawało się, że ten wygodny dla obu stron konsensus będzie trwał wiecznie. Jednak rok 2026 przynosi bezprecedensowe trzęsienie ziemi w przepisach prawa pracy.
W codziennej praktyce zarządzania kapitałem ludzkim stale balansujemy między elastycznością a bezpieczeństwem. Kiedy organizacja decyduje się na współpracę w modelu B2B, naturalnym odruchem decydentów jest chęć zatrzymania know-how i zablokowania kontrahentowi możliwości pracy dla bezpośredniej konkurencji. Tu jednak pojawia się potężny zgrzyt na linii compliance.
