Zapewnienie dobrego samopoczucia naszym podopiecznym nie jest tożsame z zapewnieniem jedzenia i wody. Zwierzę musi mieć poczucie bezpieczeństwa i zapewnione włąściwe dla swojego gatunku warunki bytowania.

Prawidłowe postępowanie z króliczym obornikiem jest obowiazkiem hodowcy. Należy pamiętać o nie zanieczyszczaniu środowiska i nie uwalnianiu do niego dodatkowych biogenów jakim jest azot zawarty w oborniku.

Zarówno w chowie przydomowym jak i produkcji żywca króliczego największe straty są wynikiem chorób. Najczęściej spotykane schorzenia, jeżeli zostaną wcześniej zdiagnozowane, są możliwe do wyleczenia. Najważniejszą rzeczą w tego typu hodowli jest profilaktyka. Trafne zdjagnozowanie schorzeń może uchronić hodowcę przed stratami.

Obowiązujące przepisy prawne często są mylnie interpretowane. Obornik króliczy nie może być traktowany na równi z obornikiem pozostałych zwierząt futerkowych.  Dyrektywa 1774 pozwala na stosowanie takiego rozgraniczenia.

Polskie wytwornie zaprzestały produkcji szczepionek dla królików przeciwko myksomatozie i pomorowi. Hodowcy skazani są na szczepionki z Czech lub Słowacji.