0
głosów
- +

Najstarsza odmiana kolarstwa - kolarstwo szosowe

Autor:

Aktualizacja: 11.04.2018


Kategoria: Sport / Inne


Artykuł
  • 0 głosów dodatnich
  • 0 głosów ujemnych
  • 80 razy czytane
  • 0 przedrukowany
  • 0 Polemik/Poparć <span class="normal">Odpowiadanie na artykuł</span>
  • Licencja: CR <span class="normal">Wszelkie prawa zastrzeżone. Artykuł może być opublikowany jedynie na Artelis. Zabronione jest pobieranie artykułu i korzystanie z niego bez pismnej zgodny autora i serwisu Artelis.pl&nbsp;</span>
Dostęp bezpłatny <span class="normal">Dostęp do treści jest bezpłatny.<br/> Inne pola eksploatacji mogą być zastrzeżone sprawdź <b>licencję</b>, żeby dowiedzieć się więcej</span>
Najstarsza odmiana kolarstwa - kolarstwo szosowe

Kolarstwo szosowe to najstarsza i najpopularniejsza odmiana kolarstwa, która od 1912 roku stała się jedną z dyscyplin na Igrzyskach Olimpijskijch. Dlaczego pokochało ją tyle osób?


Kolarstwo szosowe od zawsze przyciągało tłumy widzów, którzy z wielkim zaciekawieniem przyglądali się przejeżdżającym przez ich miasta zawodnikom. Jak mówią statystyki, amatorsko ten sport uprawia ok. milion osób, a ranking UCI posiada 2000 kolarzy zawodowych. Zawody szosowe są rozgrywane na całym świecie, na wiele różnych sposobów. 

Jednym z najpopularniejszych rodzajów są zawody wieloetapowe, które mogą mieć od 80 do 270 km, podzielonych na mniejsze etapy. Może być ich od 3 do 20. Całośc zaczyna się od wspólnego startu, po którym dłuższą część wyścigu pokonują w peletonie, czyli zwartej grupie. Wynika to z faktu, że rzeczywisty wysiłek zawodnika nie idzie na pokonywanie oporów otoczenia, czy grawitacji, tylko na walkę z oporem powietrza. Dlatego ukrycie się za plecami innych kolarzy pomaga zaoszczędzić trochę sił, by wykorzystać je na finiszu i dać z siebie wszystko. Czasami stosuje się start dzielony, czyli wypuszczanie każdego kolarza z kilkuminutowym opóźnieniem, a o wygranej decyduje ich indywidualy czas przejazdu trasy. W pierwszym wypadku, kiedy wszyscy startują razem, działa zasada "kto pierwszy na mecie ten lepszy". Ciekawostką może być, że w takim wyścigu, zawodowi kolarze na płaskiej powierzchni mogą osiągać prędkości ok. 45 km/h.

Oprócz wyścigów wieloetapowych, są rownież rozgrywane te jednoetapowe, czyli tzw. klasyki jednodniowe. Odbywają się głównie na trasach, które tworzą koło. Rowerzyści pokonują je kilka, bądź kilkanaście razy. Istnieją również długie trasy, położone w atrakcyjnych lokalizacjach. Są one jednak mniejsze rangą niż te wieloetapowe. 

Do najbardziej popularnych wyścigów klasycznych, jednodniowych zalicza się Mediolan - San Remo, Dookoła Flandrii, Giro di Lombardia, Liege-Bastogne-Liege i Paryż - Roubaix. Nazywa się je pomnikami, bądź monumentami kolarstwa. W latach 90. XX wieku, zaczęto określać mianem klasycznego wyścigu wszystkie te, które były jednodniowe. Z tego też powodu, aby odróżnić te pięć wyścigów od reszty, pozostałe zawody nazywa się półklasykami. Ostatnia edycja wyścigu Paryż - Roubaix odbiła się wielkim echem w mediach, z powodu wielkiej tragedii. Jeden z kolarzy, Belg Michael Gooalerts stracił przytomność na trasie. Po reanimacji został przewieziony do szpitala, gdzie zmarł. 


Podobał Ci się artykuł?
0
głosów
- +

Brak polemik/poparć



Podobne artykuły:


KOMENTARZE


System komentarzy dostarcza Disqus

Używając tej strony zgadzasz się na wykorzystywanie plików Cookie.Dowiedz się więcej.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Z dniem 25.05.2018 wprowadziliśmy też w życie rozporządzenia dotyczące ochrony danych osobowych. Więcej informacji w naszej Polityce Prywatności i Regulaminie.

Zamknij