3
głosów
- +

Jak starożytni traktowali złoto?

Autor:

Aktualizacja: 02.07.2012


Kategoria: Kultura i Sztuka / Malarstwo, Rysunek, Rzeźba


Artykuł
  • 3 głosów dodatnich
  • 0 głosów ujemnych
  • 1240 razy czytane
  • 0 przedrukowany
  • 0 Polemik/Poparć <span class="normal">Odpowiadanie na artykuł</span>
  • Licencja: CC <span class="normal">Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie dzieła i wszelkich jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o tw&oacute;rcy.</span>
Dostęp bezpłatny <span class="normal">Dostęp do treści jest bezpłatny.<br/> Inne pola eksploatacji mogą być zastrzeżone sprawdź <b>licencję</b>, żeby dowiedzieć się więcej</span>
 

Złoto już w czasach starożytności dostarczało wrażeń nie tylko artystycznych. Cenione było za piękny kolor, trwałość, a przede wszystkim bogactwo, jakie ze sobą niosło.


Wiek XIX i XX przyniósł nowe formy artystyczne. W średniowieczu w zakresie obróbki metalów, w tym złota, dokonano już dosłownie wszystkiego - kolejne lata to właściwie tylko ulepszanie stosowanych metod. W zasadzie rzemieślnicze metody średniowieczne nie różnią się wiele od dzisiejszych, z tym że dzisiaj wszystko napędzają urządzenia elektryczne.

 

Sam fakt odkrycia złota okryty jest legendami i tajemnicą. Starożytni autorzy najchętniej jako odkrywcę złota wymieniają Kadmusa z Fenicji. Inni zaś wskazują Toasa, króla tauryjskiego, który miał odkryć złoto w górach Pangei (Tracja). W Chronicum Alexandrinum (628 n.e.) zasługa ta przypisywana jest Merkuremu, bogowi handlu, lub Pisusowi, królowi Italii. Wraz z upływem lat fakt odkrycia złota zatarł się i dzisiaj nie sposób ocenić, kto pierwszy odkrył złoto.


W starożytności złoto było uzyskiwane trzema metodami:

1 - Najprostsza: płukanie piasku rzecznego.

2 - Kopanie szybów i sztolni (złoża głębsze) - technika stosowana również przy wydobywaniu srebra

3 - Pracochłonna: podcięcie złotonośnego zbocza i spowodowanie obrywu skalnego, którego rozdrobione rumowisko było następnie rozmywane przez skierowany w to miejsce strumień górski. Woda spływała w koryta z gałęziami krzewu, wówczas na listkach osiadały drobiny złota. Gałęzie następnie były palone, a z popiołu wydobywane było czyste złoto. Metoda ta z rozmachem była stosowana przez Rzymian w kopalniach iberyjskich i dawała ok. 20 000 funtów złota rocznie.

Starożytni dysponowali niemałymi zasobami złota. Pliniusz w swojej Historii naturalnej opisuje, że zaledwie 16 000 funtów złota było niesione w pochodzie na cześć Klaudiusza.

Starożytni uwielbiali przepych. Złotem dekorowali stropy i ściany domostw. Szczególnie cenione były wyroby artystyczne, jak czarka przedstawiająca Ulissesa i Diomedesa, które w większości pełniły rolę wyłącznie dekoracyjną. Lucjusz Kassus przykładowo kupił 100 000 rzymskich monet zwanych sestercjami 2 kubki roboty mentora, tak piękne i zachwycające, że bał się ich używać.

Zachowane działa złotnictwa antycznego:

- O kamieniach traktat Theofasta z 1 poł. III w. p.n.e.

- Historia naturalna Pliniusza Starszego, napisana I w. n.e.

- papirusy tebańskie z przełomu III/IV w. n.e.


Podobał Ci się artykuł?
3
głosów
- +

Brak polemik/poparć



Podobne artykuły:


KOMENTARZE


Używając tej strony zgadzasz się na wykorzystywanie plików Cookie.
Dowiedz się więcej.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Z dniem 25.05.2018 wprowadziliśmy też w życie rozporządzenia dotyczące ochrony danych osobowych. Więcej informacji w naszej Polityce Prywatności i Regulaminie.

Zamknij