0
głosów
- +

Mechanizmy obronne a funkcjonowanie człowieka cz.II

Autor:

Aktualizacja: 06.12.2011


Kategoria: Psychologia / Terapie i psychoterapie


Artykuł
  • 0 głosów dodatnich
  • 0 głosów ujemnych
  • 1756 razy czytane
  • 2 przedrukowany
  • 0 Polemik/Poparć <span class="normal">Odpowiadanie na artykuł</span>
  • Licencja: CC <span class="normal">Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie dzieła i wszelkich jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o tw&oacute;rcy.</span>
Dostęp bezpłatny <span class="normal">Dostęp do treści jest bezpłatny.<br/> Inne pola eksploatacji mogą być zastrzeżone sprawdź <b>licencję</b>, żeby dowiedzieć się więcej</span>
 

Co więcej po przeprowadzeniu wielu badań zauważono, iż można także wyróżnić pojedyncze, dominujące w zachowaniu mechanizmy obronne, występujące w poszczególnych zaburzeniach zachowania, chorobach psychicznych bądź typach osobowości.


Ich zestawienie przedstawia poniższa tabela (Bond, 2004).

Zestawienie zaburzeń zachowania, chorób psychicznych i typów osobowości i występujących w nich dominujących mechanizmach obronnych (Bond, 2004).

Zaburzenie zachowania, typ osobowości lub choroba

Dominujące mechanizmy obronne

Zachowania paranoidalne

projekcja

Osobowość narcystyczna

projekcja, acting-out, izolacja

Osobowość antyspołeczna

projekcja, acting-out, izolacja

Osobowość schizoidalna

fantazja

Uszkodzenie mózgu (na skutek uzależnienia od alkoholu, stwardnienia rozsianego)

projekcja

Osobowość typu borderline

izolacja, rozszczepienie, prymitywna idealizacja, omnipotencja, dewaluacja

Depresja

projekcja, zachowania bierno-agresywne, acting-out, zachowania hipochondryczne

Agorafobia

somatyzacja, reakcja upozorowana, prymitywna idealizacja

Fobia społeczna

dewaluacja

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

anulowanie, projekcja, acting-out

Anoreksja

zachowania bierno-agresywne, projekcja, dewaluacja, izolacja

Dodatkowo, styl nieadaptacyjny jest częściej używany przez osoby z zaburzeniami jedzenia i, jak sugeruje część badaczy, jego zdiagnozowanie może służyć jako predykator tych zaburzeń. Wyniki sugerują, iż osoby chore na anoreksję typu restrykcyjnego oraz bulimię częściej stosowały nieprzystosowawczy styl mechanizmów obronnych, ale rzadziej niż osoby chore na depresję. Z kolei osoby chore na depresję, stosowały najrzadziej adaptacyjne mechanizmy obronne w porównaniu z osobami z zaburzeniami jedzenia oraz grupą kontrolną (Steiger i Houle 1991, cyt. za: Bond, 2004). Z drugiej strony jednak, istnieją badania, w których nie wykazano żadnych różnic w stosowanym stylu mechanizmów obronnych między pacjentkami chorymi na anoreksję, bulimię a grupą kontrolną (Sullivan i wsp., 1994). W jeszcze innych, natomiast,  podkreślono wprawdzie, iż osoby z zaburzeniami jedzenia stosują mniej adaptacyjnych a więcej nieadaptacyjnych obron, lecz nie wykazano istotnych różnic między pacjentkami z konkretnymi zaburzeniami jedzenia (Steiger i wsp., 1989).

Wyniki badań Bonda (2004) sugerują, iż u pacjentów psychiatrycznych, którzy uzyskali największe postępy w toku psychoterapii, spadek częstości stosowania nieadaptacyjnych oraz zaburzających obraz mechanizmów obronnych był najwyższy. A zatem również rezygnacja ze stosowania nieprzystosowawczych czy zaburzających obraz mechanizmów obronnych koreluje z poprawą zdrowia psychicznego i funkcjonowania w otoczeniu. Co więcej, stosowanie stylu adaptacyjnego może ułatwiać poprawę zdrowia psychicznego. Należy jednak pamiętać, iż nie można wysuwać pochopnych wniosków o problemach z postępem w toku terapii u osób używających nieadaptacyjnego czy zniekształcającego obraz stylu, gdyż może on się zmienić w trakcie leczenia. Ponadto, pomimo tego, iż samopoświęcający styl mechanizmów obronnych negatywnie koreluje ze zdrowiem psychicznym, osoby używające nieprzystosowawczego i zaburzającego obraz stylu mogą i tak odnieść korzyści z terapii zaczynając używać go częściej.

Na uwagę zasługuje fakt, że style wyróżnione przez Bonda i Perry’ego (2004) organizują się w hierarchię i każda zmiana z jednego stylu na drugi, bardzie dojrzały, może być określona jako zdrowienie jednostki.

Podsumowując niniejsze rozważania, należy podkreślić, że obrona „ja” jednostki to niezwykle złożony system pojedynczych mechanizmów, organizujących się w poszczególne style, z których może ona czerpać w zależności od sytuacji i indywidualnego doświadczenia. Człowiek posiada możliwość zastosowania każdej obrony, różnice polegają na dostępności danej grupy mechanizmów a ta z kolei wpływa na jego funkcjonowanie w otoczeniu.


Podobał Ci się artykuł?
0
głosów
- +

Brak polemik/poparć



Podobne artykuły:


KOMENTARZE


System komentarzy dostarcza Disqus

Używając tej strony zgadzasz się na wykorzystywanie plików Cookie.Dowiedz się więcej.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Z dniem 25.05.2018 wprowadziliśmy też w życie rozporządzenia dotyczące ochrony danych osobowych. Więcej informacji w naszej Polityce Prywatności i Regulaminie.

Zamknij