0
głosów
- +

Raczkowanie, jak zapobiec dyslekcji

Autor:

Aktualizacja: 23.02.2011


Kategoria: Rodzina i Wychowanie / Dzieci


Artykuł
  • 0 głosów dodatnich
  • 0 głosów ujemnych
  • 1517 razy czytane
  • 5 przedrukowany
  • 0 Polemik/Poparć <span class="normal">Odpowiadanie na artykuł</span>
  • Licencja: CC <span class="normal">Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie dzieła i wszelkich jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o tw&oacute;rcy.</span>
Dostęp bezpłatny <span class="normal">Dostęp do treści jest bezpłatny.<br/> Inne pola eksploatacji mogą być zastrzeżone sprawdź <b>licencję</b>, żeby dowiedzieć się więcej</span>
 

 Dlaczego raczkowanie jest takie ważne? Sama byłam zaskoczona, jak dowiedziałam się, że ponad 70% dyslektyków to ludzie, którzy w dzieciństwie nie raczkowali!!


Jak mówi Pani fizjoterapeuta, która przychodzi do mojego synka najważniejsze jest, żeby dziecko czworakowało (raczkowało). Nie należy dziecka samemu sadzać w rogu kanapy, czy opierając o poduszki, bo to może blokować rozwój jego umiejętności raczkowania, która jest niezbędna do prawidłowego rozwoju psychoruchowego malucha. Dziecko powinno zacząć siadać samo z pozycji, w jakiej raczkuje, przysiadając raz na jednym, raz na drugim pośladku.

Raczkowanie jest bardzo korzystne dla małego człowieka, gdyż stymuluje rozwój malucha, prowadzi do poznawania otaczającego go świata poprzez wszystkie zmysły. Korzystnie wpływa na stymulowanie przede wszystkim zmysłów równowagi, dotyku oraz orientacji ułożenia części własnego ciała, a właśnie te zmysły stanowią podwaliny przyszłych umiejętności naszego dziecka, które będą mu potrzebne do nauki w szkole. Stanowi to także bazę do dalszego rozwoju tak ważnych zmysłów, jak wzrok i słuch. Wpływa na umiejętność planowana ruchu i doskonalenie koordynacji prawej i lewej strony ciała dzięki naprzemienności ruchów. Uczy małe dziecko oceny odległości, oceny wielkości przedmiotów, jak również orientacji w przestrzeni. Umiejętność raczkowania kształtuje w dziecku poczucie, że jest samodzielne i niezależne, czyli ma również ogromne znaczenie dla rozwoju emocjonalnego małego człowieka. Maluch samodzielne może „pójść” np. po zabawkę, którą rzucił, a nie jest uzależnione od podania jej przez dorosłego.

Królowa_Szkrabowa

szkrabowo.blogspot.com


Podobał Ci się artykuł?
0
głosów
- +

Brak polemik/poparć



Podobne artykuły:


KOMENTARZE


Używając tej strony zgadzasz się na wykorzystywanie plików Cookie.
Dowiedz się więcej.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Z dniem 25.05.2018 wprowadziliśmy też w życie rozporządzenia dotyczące ochrony danych osobowych. Więcej informacji w naszej Polityce Prywatności i Regulaminie.

Zamknij