SIŁOWNIA INTELEKTUALNA Żyjemy w świecie, gdzie coraz bardziej liczy się indywidualizm jednostki, która samotnie buduje wizję swego szczęścia.

Data dodania: 2010-01-28

Wyświetleń: 1989

Przedrukowań: 0

Głosy dodatnie: 0

Głosy ujemne: 0

WIEDZA

0 Ocena

Licencja: Creative Commons

Nie ma niczego złego w tym, że chce się wykorzystywać swój potencjał intelektualny i duchowy. Ważne jest, czy robimy to dla samego siebie, czy też dla ludzkiej zbiorowości.

Każdy ma możliwość i chce się realizować – niektórym to się uda, innym nie. Każdy natomiast powinien mieć możliwość podzielenia się z innymi swoimi problemami (bo z sukcesami jakoś sobie sami radzimy, a mówienie o problemach nie jest w dobrym tonie).

Tymczasem brak czasu, chęci i sił po przyjściu z pracy aby zająć się sobą i swoimi bliskimi, nie mówiąc już o innych ludziach. Samotność jest mottem całego naszego życia – od porannego korka, w którym stoimy nie widząc, że inne samochody też wiozą tylko jedną osobę, przez “indywidualny” tok nauczania i “samodzielne” podejmowanie decyzji aż do samotnego powrotu do domu.

PYTANIA DO PRZEMYŚLENIA

Zadajmy sobie pytania, które świadczą o głębi duchowej, a nie tylko mierzą naszą wartość pieniędzmi.

Czy czujemy jeszcze powiązania pojedynczego człowieka z resztą ludzkości? Czy wierząc, że jesteśmy wielcy i wspaniali wiemy, że nasze działania mogą mieć wpływ na innych? Czy możesz liczyć na przyjaciół? Kto Cię w potrzebie przenocuje, pożyczy 200 złotych, wyprowadzi psa na spacer, do kogo możesz wpaść bez zapowiedzi? Na ile chcemy poprawić byt i świadomość tych, którym się nie powiodło tak, jak nam?

CO WARTO WYKORZYSTAĆ I JAK TO ZROBIĆ?

Po co ludzie się łączą? Istnieje coś takiego jak synergia związków – 3 osoby działające razem mają większe możliwości niż każda z nich osobno. Przez działanie w grupie ujawniają się nowe, nieznane moce. W ten sposób 1+1+1=5, albo i więcej.

1. Jeśli chcesz mieć przyjaciół, to interesuj się szczerze ludźmi

* Uśmiech i ciepłe powitanie to świetny sposób poznawania ludzi. Jeżeli znajdziesz się z nieznajomym w odległości do 1,5 metra – odezwij się, zrób jakiś gest. Wielu ludzi jest spragnionych kontaktu

* Gdy odpowiedź będzie serdeczna, przedstaw się imieniem i nazwiskiem. I zawsze, jeśli z kimś rozmawiasz przez więcej niż 30 sekund, to przedstaw się i powiedz, co robisz. Niech ten, z kim rozmawiasz, wie coś o tobie.

* Powiedz rozmówcy komplement lub zadaj pytanie, pochwal wyjątkowe szczegóły

* Znajdź wspólny grunt rozmowy – wciągaj tę drugą osobę do rozmowy

* Opowiadaj plastycznie i z uczuciem, aby rozmówca miał wrażenie, że tam był

* Aktywnie patrz i słuchaj – badasz reakcje Mów o rozmówcy i JEGO doświadczeniach

* Utrzymuj stały kontakt wzrokowy

* Pozwól JEMU mówić

* Zakończ rozmowę: miło się z tobą rozmawiało lub bardzo chciałbym się jeszcze z tobą spotkać.

* Miej przy sobie wizytówki i jeśli chcesz, daj je na koniec rozmowy

* Podtrzymuj pozytywne relacje

2. Interesujemy się innymi, gdy oni interesują się nami

* Zaangażuj się w problemy rodziny i sąsiadów

* Porozmawiaj o miłych i niemiłych chwilach Twojego dziecka, męża, żony, kolegi

* Rób dla nich rzeczy wymagające czasu, poświęcenia, wysiłku, bezinteresowności i odwagi

* Czy wiesz, kiedy mają urodziny? Pamiętaj o nich!

* Zapamiętaj imiona i nazwiska ludzi - pokaż im, że są dla ciebie ważni!

* Odbywaj rozmowy od serca

* Nie mów niczego, w co naprawdę nie wierzysz i nie obiecuj, czego nie dotrzymasz!

3. Jak być wspaniałym człowiekiem?

* Traktuj ukochane osoby lepiej niż kogokolwiek na świecie

* Nie przenoś swych zmartwień i obaw na innych

* Szczerze przepraszaj

* Szukaj podobieństw, a nie różnic

* Gdy innym przytrafiają się dobre rzeczy, ciesz się tak, jakby spotkało to ciebie

* Dodawaj sił innym i inspiruj ich swoją wiarą w ich możliwości

* Zrób dla kogoś coś miłego, troskliwego i niespodziewanego

* Okaż rozmówcy, że jest on kimś wyjątkowym

* Dziękuj i wyrażaj szczerą wdzięczność

* Chwal w podziękowaniach

* Zachęcaj do realizowania pomysłów i zamierzeń

* Pomagaj nawiązywać kontakty

CYTAT TYGODNIA

Wydaje się nam nieraz, że jesteśmy samotni wtedy, kiedy odchodzą od nas ludzie. Tak naprawdę samotni jesteśmy wtedy, kiedy sami od ludzi odchodzimy. Samotność jest często zawinioną chorobą – myśleniem o sobie. Ksiądz Jan Twardowski

NA DO WIDZENIA

Żyjemy jednocześnie w wielkomiejskiej dżungli i globalnej wiosce, niezrozumiani i opuszczeni. Cały czas szukamy jeszcze podświadomej odpowiedzialności za drugiego człowieka. Nas samych opieka nad kimś słabszym i bardziej bezbronnym czyni odporniejszymi na ciosy losu i bardziej wyrozumiałymi na błędy innych.

Chcesz skomentować? Zadać pytanie? Listy miło widziane!

Licencja: Creative Commons
0 Ocena