Niemieckie stacje radarowe w II Wojnie Światowej

Katarzyna G. 12.02.2008, czytano 3,332 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.

Spośród kilku rozwiązań stacji obserwacyjnych i radarowych stosowanych przez Niemców najpopularniejszym zestawem był tzw. "Himmelbett" - składający sie z dwóch radarów FuMG 65 "Würzburg-Riese", radaru Freya i stacji centralnej Seeburg.

Spośród kilku rozwiązań stacji obserwacyjnych i radarowych stosowanych przez Niemców najpopularniejszym zestawem był tzw. "Himmelbett" - składający sie z dwóch radarów FuMG 65 "Würzburg-Riese", radaru Freya i stacji centralnej Seeburg.

Radar Freya miał zasięg około 200 km i służył do obserwacji. Dwa radary "Würzburg-Riese" służyły do naprowadzania samolotów myśliwskich na atakujące bombowce.

Maksymalny zasięg FuMG 65 wynosił 70 km. Urządzenie, produkowane przez firmę Telefunken było wyposażone w antenę o średnicy 7,5 m.

Takich stacji radarowych powstało w Europie około 1500. Wiele z nich znajdowało się na terenie Polski, zwłaszcza na Pomorzu i w Polsce Południowej.

Do naszych czasów zachowały się charakterystyczne betonowe podstawy na planie sześciokąta. Na nich to właśnie mocowana była metalowa konstrukcja FuMG 65 o masie prawie 20 t.
Większość obiektów została odnaleziona, jedną z nielicznych białych plam jest pozostałość po stacji Tatzelwurm, która znajdowała się w Tarnowie lub w jego okolicach. Jeśli, któryś z naszych Czytelników zna miejsce w okolicach Tarnowa, gdzie znajduję się fundament podobny do widocznego na zdjęciu prosimy o kontakt mailowy: covox@op.pl
Więcej na stronie: http://informator.dipol.com.pl/informator_tv-sat_cctv_wlan_inf_dipo_2008_06.htm

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0