Artelis - Wskazania do cięcia cesarskiego - Abete - Rodzina i Wychowanie, Małżeństwo

Wskazania do cięcia cesarskiego

Abete 14.12.2011, czytano 592 razy, pobrano kod HTML 2 razy, komentarzy 0.

Ciecie cesarskie jest jednym z najczęściej stosowanych rozwiązań ciąży metodą zabiegową. Charakteryzuje się zdecydowanie mniejszym ryzykiem powikłań u dziecka niż używanie kleszczy położniczych czy próżnociągu. Niemniej jednak jest to operacja, dlatego Polskie Towarzystwo Ginekologiczne rekomenduje zabieg jedynie ze wskazań medycznych.

Decyzja na temat rozwiązania ciąży powinna zapadać w gabinecie lekarskim albo na sali porodowej. Cięcie cesarskie jest w wielu przypadkach zabiegiem ratującym życie, ale trzeba brać pod uwagę ryzyko, jakie się z nim wiąże. Dlatego wielu ginekologów przestrzega przyszłe mamy przed dobrowolną rezygnacją z porodu siłami natury. Wiadomo, że jest ona często podyktowana lękiem przed długotrwałym i silnym bólem porodowym, wiadomo także, że mimo sprzeciwu środowiska medycznego, zawsze znajdą się lekarze gotowi zabieg wykonać za odpowiednią sumę. Cięcie cesarskie zawsze naraża kobietę na zakażenie, dłuższą rekonwalescencję, utrudniony kontakt z dzieckiem i problemy z pierwszym karmieniem. Dlatego Polskie Towarzystwo Ginekologiczne nie podejmuje się rekomendacji wykonywania zabiegu na życzenie, ale wyłącznie z powodów medycznych. Do najważniejszych wskazań należą:

Powikłania okołoporodowe to sytuacje pojawiające się w trakcie porodu, które zagrażają życiu matki i dziecka. Mogą wpływać na niepotrzebne przedłużanie aktywnej czynności skurczowej, pogorszenie zdrowia rodzącej i dobrostanu płodu, a także mogą stanowić bezpośrednie ryzyko śmierci. Wśród tego rodzaju przyczyn wymienia się:

- poród przedwczesny – w niskiej ciąży poród naturalny może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia lub śmierci dziecka, ze względu na niedojrzałość tkanek i organów oraz znaczny ucisk w kalane rodnym;

- nieprawidłowe ułożenie główki lub nieprawidłowe położenie tułowia płodu przy trwającej czynności skurczowej, które prowadzi do zatrzymania i uwięzienia dziecka w kanale rodnym;

- zaobserwowany spadek dobrostanu płodu w badaniu KTG, spowolnienie lub nieprawidłowa akcja serca skojarzona z nieefektywną czynnością skurczową i brakiem postęp porodu;

- wypadnięcie pępowiny, przedwczesne odklejenie łożyska;

- dystocja szyjkowa, czyli brak rozwierania się i skracania szyjki macicy mimo trwającej czynności skurczowej.

Ciąża mnoga jest zawsze sytuacją zwiększonego ryzyka dla zdrowia i życia jednego z dzieci. Stąd ciąże wielopłodowe podlegają dość surowej ocenie, jeśli chodzi o perspektywę porodu i częściej kończone są zabiegowo. Związane jest to z długotrwałą czynnością skurczową, wyczerpaniem matki, a także dość powszechnie spotykanym przedwczesnym rodzeniem się bliźniąt. Poród zabiegowy wykonuje się w sytuacjach, gdy:

- jeden z płodów jest nieprawidłowo położony, zwłaszcza jeśli jest to pierwszy poród;

- istnieje zagrożenie niedotlenienia płodu;

- zdiagnozowano TTTS, czyli zespół przetoczenia krwi między płodami;

- poród zaczyna się przed terminem, przedwcześnie odkleiło się łożysko, wypadła pępowina drugiego płodu;

- między płodami występuje znaczna różnica masy, o ponad 20%;

- po urodzeniu pierwszego z bliźniąt, spada efektywność akcji porodowej i narodziny drugiego dziecka opóźniają się co najmniej o 60 minut.

Schorzenia pozapołożnicze, to m.in. niewydolność krążenia, schorzenia, w których występuje ograniczenie pojemności życiowej płuc, zaawansowana retinopatia, odwarstwienie siatkówki, duża wada wzroku, zmiany w kręgosłupie, zaburzenia odwodzenia w stawie biodrowym, schorzenia neurologiczne i psychiatryczne.