Gniazdka – terapia dla wcześniaków

Abete 25.10.2011, czytano 420 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.

Rodzice wcześniaków spotykają się w trakcie opieki nad swoim dzieckiem z dużą ilością problemów, które wynikają z niedojrzałości noworodka. Są to różnego rodzaju trudności adaptacyjne, zwykle w oddychaniu, trawieniu pokarmu, a także niska masa urodzeniowa, czy brak kontroli ciała.

Wcześniak pozbawiony ciasnej przestrzeni łona matki nie panuje nad ruchami, brak koordynacji prowadzi do wysiłkowej aktywności, czego następstwem mogą być wady postawy oraz dysplazja stawów. Dlatego na oddziałach wcześniaczych stosuje się gniazdkowanie.

Gniazdka są jednym z najważniejszych elementów terapeutycznych stosowanych na oddziałach noworodkowych. Sprawdzają się zwłaszcza w profilaktyce i leczeniu zaburzeń u wcześniaków. Są to rękawy uformowane w kształcie rogala, uszyte z bawełny i wypełnione drobnymi kulkami z poliuretanu o działaniu przeciwodleżynowym. Wewnątrz takiego rogala układa się dziecko w pozycji dla niego najwygodniejszej i najbardziej fizjologicznej. Wielkość i kształt gniazda dostosowuje się do stanu klinicznego noworodka, a także do jego masy urodzeniowej, która w przypadku dzieci urodzonych przedwcześnie może wnosić od 500–2000 gram.

Główną zasadą działania gniazdek jest pomoc w adaptacji do życia pozamacicznego. Gniazdka są miękkie, dzięki czemu zapewniają dziecku poczucie komfortu, i jednocześnie na tyle twarde, by uniemożliwić samodzielną zmianę pozycji. Stabilizują ciało dziecka, wpływają na odpowiednie ułożenie głowy i wszystkich części ciała względem siebie. Gniazda stosuje się na oddziałach intensywnej terapii noworodkowej, a także w placówkach o charakterze neonatologicznym. W pierwszych dniach życia dziecko układane jest wewnątrz gniazdkowej obręczy, z tygodnia na tydzień zostawia się mu więcej swobody i możliwości kontroli własnych ruchów. O gniazdkach można poczytać także na serwisach dla kobiet w ciąży, gdzie często wypowiadają się fizjoterapeuci, pracujący na oddziałach intensywnej terapii wcześniaczej.

Gniazdka mają zastosowanie w profilaktyce rozwoju zaburzeń stawów biodrowych. Ułatwiają pozytywną i spontaniczną aktywność noworodka na plecach, brzuchu, na boku, przeciwko, oraz zgodnie z działaniem sił grawitacji. Ułatwiają rozwój prawidłowych wzorców oddechowych, pracę przepony, pomagają ograniczyć wysiłek oddechowy. Ich zastosowanie przyniosło dobre efekty w profilaktyce i leczeniu dysplazji oskrzelowo-płucnej, profilaktyce bezdechów i bradykardii. Gniazdka zapobiegają pchaniu głowy do tyłu, a przez to nadmiernemu prostowaniu tułowia i szyi. Dziecko pcha materiał wypełniający gniazdko, który jest miękki, nie odczuwając oporu naturalnie zaprzestaje takiej czynności. Wspomagają rozwój fizjologicznej aktywności zgięciowej, którą rozwija się głównie w ostatnim miesiącu życia płodowego. Maluch ma możliwość realizacji całej gamy ruchów, mając nad nimi jednocześnie pełną kontrolę, co stanowi pomoc w rozwoju świadomości własnego ciała. Noworodki w takich warunkach śpią spokojniej, dłużej, bardziej regularnie. Pozwala to zapewnić im poczucie bezpieczeństwa i ograniczyć stres. Pomaga w kształtowaniu naturalnych kierunków rozwoju.

Dodatkową zaletą terapii są walory estetyczne. Rogaliki robią dobre wrażenie na rodzicach, są miłe, miękkie i kolorowe, czynią otoczenie dziecka mniej dramatycznym, bardziej naturalnym i przyjaznym. Gniazda mogą być stosowane jeszcze przez kilka miesięcy po powrocie do domu. Wraz z wiekiem dziecku pozwala się na coraz większą swobodę ruchów. Stosowanie gniazdek po wyjściu ze szpitala jest szeroko komentowane na różnych forach dla matek.

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0