Wpływ hormonów na skórę

Tomasz Korzeniewski 19.10.2011, czytano 429 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.

Hormony mają wpływ na szereg procesów fizjologicznych skóry, nasilając je, albo też zmieniając ich przebieg. Wpływają nie tylko na edycję tkankową białek, tłuszczów i węglowodanów, ale uczestniczą w procesie uwodnienia skóry i posiadają wpływ na napięcie tkanek.

Fizjologiczne zmiany w skórze zachodzą głównie pod wpływem hormonów płciowych. Zaburzenia w równowadze tych hormonów mogą doprowadzić do konwersji wykraczających oprócz poza fizjologię — do konwersji chorobowych skóry.

Dojrzewanie

Okres dojrzewania zostaje zapoczątkowany wytwarzaniem poprzez przedni płat przysadki hormonu gonadotropowego pobudzającego pęcherzyki Graafa (FSH — fiollicle stimulating hormone) oraz dodatkowo hormonu luteinizującego (LH — luteinizing hormone), które nie są kreowane w dzieciństwie. FSH i LH wpływają także w istotny metodę na męskie gruczoły płciowe. W okresie dojrzewania wzrasta też poziom somatotropiny, hormonu wzrostu (growth hormone) wpływającego bezpośrednio na wzrost narządów. U obu płci tworzone są zarówno hormony kobiece, jak i męskie, niemniej jednak w ilościach zmieniających się zależnie od wieku i płci. W okresie dojrzewania gonady wydzielają odpowiednią ilość hormonu, aby spowodować postęp gruczołów, płciowych i wtórnych cech płciowych. Zmianom tym towarzyszy zwiększenie wydzielania gruczołowego. Wskutek funkcjonowania androgenów, wśród których najważniejszy jest testosteron, androstendion i dehydroepiandrosteron, występuje wzmożone wydzielanie łoju, które może prowadzić do łojotoku i trądziku. Zaleca sie wtedy udanie do dermatologa bądź gabinetu kosmetycznego w celu złagodzenia zmian na skórze. U mężczyzn w późniejszym okresie życia łojotok częściej współistnieje z łysieniem stylu męskiego.

Wskutek rozwoju gruczołów potowych apokrynowych i wydzielania poprzez nie potu pojawia się charakterystyczny zapach potu pod wpływem rozkładu bakteryjnego. Działanie na gruczoły potowe ekrynowe sprawia silniejsze wydzielanie potu na dłoniach i stopach (hyperhidiosis palmo-plantaris pubei-lalis). Spostrzega się zmiany w zabarwieniu skóry w obrębie narządów płciowych, na brodawkach piersiowych oraz dodatkowo ciemnienie włosów, co jest powiązane z wpływem hormonalnym na melanogenezę. Tu należy kłaść nacisk na to jakie kosmetyki do włosów się stosuje, gdzyż częstow właśnie źle dobrane preparaty mogą zaburzyć rozwój włosów. Okres dojrzewania jest okresem, w którym ma możliwość wystąpić zezłośliwienie znamion barwnikowych. U młodzieży obojga płci mogą pojawiać się rozstępy skórne (stiiae distensae cutis pubeitatis), co może być związane z nadczynnością przedniego płata przysadki mózgowej.

Wpływ cyklu miesiączkowego na skórę.

Przebieg cyklu miesiączkowego uzależniony jest od wzajemnego oddziaływania jajników i przysadki mózgowej pod kontrolą podwzgórza. Hormon gonadotropowy pobudza pęcherzyki Graafa w pierwszej połowie cyklu miesiączkowego, hormon luteotropowy uzupełnia dojrzewanie pęcherzyków, sprawia owulację oraz dodatkowo wywołuje tworzenie się ciałka żółtego. W drugiej połowie cyklu miesiączkowego ciałko żółte tworzy progesteron. Mogą wówczas wystąpić pod wpływem estrogenu zmiany powiązane z nadmiernymi reakcjami naczyniowymi, zatrzymanie wody i soli w ustroju, czasami obserwuje się zwiększone wydzielanie łoju. Zespół konwersji określanych jako zespół przedmiesiączkowy polega na nasilaniu się trądziku młodzieńczego, przetłuszczaniu włosów, obrzęku dłoni i stóp. W skórze mogą występować przebarwienia w zależności od cyklu. Zmianą w większości wypadków towarzyszącą miesiączce jest opryszczka nawracająca, występująca w tym samym miejscu na wiele dni przed miesiączką bądź w czasie niej (heipes menśtiualis).

Okres ciąży i połogu.

W czasie ciąży wzrasta produkcja gonadotropiny łożyskowej w pierwszych trzech miesiącach, po czym spada i utrzymuje się na niższym poziomie do końca ciąży. Poziom estrogenu wzrasta początkowo powoli, jest wyższy od ok. 8 tygodnia, gdy zaczyna się tworzenie również przez łożysko, i utrzymuje się na wysokim poziomie do końca ciąży. Poziom progesteronu produkowanego poprzez ciałko żółte i poprzez łożysko również wzrasta. Poziom androgenu zmienia się mało, ażeby pod koniec ciąży ulec obniżeniu. Powiększa się tarczyca, czynność przysadki zwiększa się, wyższy jest poziom gonadotropin, ACTH i MSH (hormonu melanotropowego). W czasie ciąży występują u większości kobiet przebarwienia, bardziej wyraźne u brunetek — w zdecydowanej większości przypadków na twarzy, czole, skroniach, zwane ostudą. Znikają one częstokroć, choć nie w każdej chwili, po porodzie. Podobne zmiany mogą wystąpić u kobiet stosujących pigułki antykoncepcyjne. Może wystąpić silniejszy wzrost włosów i meszku włosowego na pełnym ciele, zwłaszcza na twarzy, który zazwyczaj niweluje się po zakończeniu ciąży. Nie ma jednolitych poglądów, czy wzrost włosów na owłosionej skórze głowy jest silniejszy; jest natomiast więcej włosów w okresie anagenu. Częstym objawem po porodzie jest nasilone telogenowe wypadanie włosów, najsilniejsze w 10—16 tygodniu po porodzie. Włosy niemalże w każdej sytuacji całkowicie odrastają, natomiast odrost ten może trwać aż do 15 miesięcy.

Gruczoły potowe wykazują niewielki wzrost czynności. Rozstępy skórne (Striae gravidarum), zwłaszcza na brzuchu i piersiach, występują u 90% kobiet w ciąży. Prócz zaburzeń hormonalnych może przyczyniać się do ich powstawania wrodzona mniejsza wartościowość tkanki sprężystej. W czasie ciąży obserwuje się chwiejność naczynioruchową i zwiększoną przepuszczalność naczyń. W obrębie dłoni spostrzega się zmiany w postaci erythema palmare symmetricum, polegające na zaczerwienieniu dłoni i rozszerzeniu naczyń włosowatych. Istnieje skłonność do rozszerzenia naczyń żylnych, która może być związana zarówno ze zwiększeniem ciśnienia ortostatycznego, jak i wpływem hormonów na tkankę łączną, a. która prowadzi do żylaków. Nieomalże w każdym momencie istnieje gotowość do obrzęków (oedema gravidarum). Skóra kobiet ciężarnych jest mniej więcej pięciokrotnie wrażliwsza na próby płatkowe.

Okres menopauzy.

W okresie tym następuje zmniejszenie produkcji estrogenu, wypadnięcie procedur jajników wpływa także na zniknięcie androgenu. Pojawia się gonadotropina menopauzalna (HMG — human menopausal gona-dotropine). Zmianom w poziomie hormonów przypisuje się zarówno objawy ogólne, określane jako zespół menopauzalny (uderzenia krwi, labilność emocjonalna, bóle głowy), jak i zmiany w obrębie skóry, jak nasilenie brodawek łojotokowych, nadmierne rogowacenie na dłoniach i podeszwach (keratoderma palmo-plantare climactericum), nasilenie trądziku różowatego. Ze względu na brak androgenu ma możliwość być skąpsze owłosienie w okolicach płciowych i jaśniejsze zabarwienie skóry. Na twarzy może wystąpić nadmierne owłosienie (hypertrichosis clim.acterica). Wydzielanie gruczołów łojowych jest zmniejszone. Do objawów przekwitania powinno się świąd, zazwyczaj ograniczony.

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0