Zwierzęta w polityce i wierszu

AROKIS 04.09.2011, czytano 309 razy, pobrano kod HTML 1 razy, komentarzy 0.

To, co się dzieje wśród nas, ludzi, jest czasem tak wstydliwe, że lepiej jest komentowanie tych zjawisk przerzucić na świat zwierząt. One się nie obrażają, nie „mają za złe”, a my możemy bezkarnie poszydzić sobie z nas samych. Tytuł pierwszego wierszyka jest celowo niegramatyczny – licentia poetica.

                                                WSZA

                                          (komentarz do pewnego zdarzenia politycznego)

 Na grzebieniu weszka skacze.

Groźna mina. Szczerzy kły:

 - Nie daruję! Nie wybaczę!

Wszak ja jestem bardzo zły! –

          Grzebień tygrys trzyma w łapie.

          Też wyszczerza swoje kły.

          Gapią się światowi gapie:

           - On się śmieje, czy jest zły? -

Tygrys z tajgi. Wschodu tygrys.

Kot ogonem zaczął bić.

Nie jednego był już zagryzł…

Zechce – może będziesz żyć.

          Na grzebieniu wesz pyskuje.

          Już wesz koleżankę ma,

          Bo z nią razem podskakuje

          Przygraniczna, chuda pchła.

          Drażnią. I być może gorzej…

Dziwić się głupocie wszy.

Nikt jej, przecież, nie pomoże,

Kiedy kotek będzie zły.

Groźne są te wielkie koty.

Nie chce kota drażnić świat.

Po co z kotem mieć kłopoty?

Lepiej być z nim za-pan-brat.

                                        25.11.2008r.

                                             1306

                                               KOT  I  GOŁĄB

                                                       /PARODIA REKLAMY TV/

 Gołąb pasł się w ogródku

Chodząc pomiędzy rabatki.

Kot skradł się pomalutku

Myśląc: - Zjem go, nie ma gadki,

Wprawdzie nie jestem głodny,

Ale upolować muszę. –

Hyc! Gołąb frrruuu! Lot wolny.

A kot bęc! nosem w różę.

A morał z tej bajki jest krótki i niejednemu znany:

Tylko tym się nażresz, durniu, co ci ugotuje Pani.

                                                                  03.06.2010r.

                                                                       0106

  

LIS  STARY  I  LIS  MŁODY

                                   /PARODIA REKLAMY TV/

 Stary lis młodego zaprosił na polowanie:

 - Kurę z kurnika porwiemy zanim słońce wstanie. –

Poszli. Już wracają. Stary w zębach kurę niesie.

Młody cały czas w obstawie. Aż stanęli w lesie.

I rzecze młody: - Teraz mi moją odpal dolę. –

A stary: - Młody! Mam swe zdanie: ja cię chromolę! –

A morał z tej bajki jest krótki i niejednemu znany:

„Zawsze miej swoje zdanie i się z nim zgadzaj”, kochany.

                                                                11.06.2010r.

                                                                     2254

 

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0  

Artykuł został przedrukowany na następujących stronach:

http://www.DOMOWEZWIERZADKO.BLOGSPOT.COM