» Wyszukiwarka» Kategorie
» Multiprofile
|
» Kategoria: Kultura i Sztuka / Poezja
0
Wiara, Rozprawa w górachRafał Klich 21.03.2011, czytano 330 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.
Teraz mam do przedstawienia dwa wiersze. WIARA opisuje to, jak ja to widzę, to są moje prywatne przemyślenia. Ciekawe czy i wy myślicie podobnie. Pozdrawiam „WIARA” Ktoś mi powiedział że nie wierzę w Boga Ciekawe dlaczego się tak dziś zachował Nie ma tolerancji u tej osoby wiele Tylko dlatego że nie ma mnie w kościele Ja uważam drodzy nie tędy droga Postępuj uczciwie a Bóg cię pokocha Bóg nie tylko w kościele ale w tym co robisz Więc po co fałszywie do kościoła chodzić U nas w Zawierciu biednych co nie miara A w czym im pomaga ta nasza wiara Ksiądz tylko umie pobierać datki Aby potem mieć na swe wydatki Nigdy od księdza grosza nie dostaniesz Co najwyżej możesz dostać różaniec Pamiętaj kochany wiarę nosić w sercu I nie ważne co inni myślą o twym podejściu Jeśli miarą wiary jest to co robimy To biada nam wszystkim – bo za to zapłacimy Wiec zacznijmy w końcu biednym pomagać Jak pan Jezus kiedyś nam to pokazał Lecz z jego nauki nie zostało wiele Każdy dziś woli - SIEDZIĆ W KOŚCIELE !!!!!
„Krótka rozprawa o górach”
Lubię góry za prostotę Ciszę, spokój, piękno To wszystko można mieć za darmo Nie trzeba nic płacić Jak jesteś na szlaku To nieważne kim jesteś Dyrektor, prawnik czy bezdomny Każdy czuje i widzi to samo Status nic tam nie znaczy Pewnie można z tym polemizować Bogaty ma lepsze buty i sprzęt Ale to nie butami widzimy Nie sprzętem czujemy Tak naprawdę wystarczą zmysły Tam na szczytach jest inaczej Nie ma pośpiechu ani wyścigu Zycie toczy się po woli Jakby w zwolnionym tempie Powoli klatka po klatce Wtedy czuję się bogaty Nie materialnie ani duchowo Po prostu mam tyle co inni Nie więcej nie mniej – tyle samo Tylko wtedy mam uczucie „sprawiedliwie – wszystkim po równo” Takie uczucie mam tylko tam nigdzie indziej Tam jestem tyle samo ważny co marny Ważny jako istota żyjąca Marny w stosunku do potęgi natury w górach Natura ma dwie twarze Jedna jest piękna i urocza Kiedy ją podziwiamy Druga okrutna i niszczycielska Kiedy przed nią uciekamy Pamiętajmy traktować ją z szacunkiem Ponieważ my odejdziemy a ona zostanie By kolejne pokolenie ją podziwiało Lub się jej bało i uciekało Jak wiemy co jest piękne Jest również ulotne i niebezpieczne Takie są właśnie góry Piękne i Niebezpieczne
Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.
|
|
Liczba komentarzy: 0