Artelis - Inkarnacje - Tadeusz Siwek - Kultura i Sztuka, Poezja

Inkarnacje

Tadeusz Siwek 20.03.2011, czytano 325 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.

W kole samsary, w kolejnych inkarnacjach powracamy wciąż do tych samych problemów, których poprzednio nie udało się nam właściwie rozwiązać... Zmienia sie jedynie scenografia, aktorzy bardzo często pozostają ci sami, tylko w innych przebraniach grają nowe role...

Inkarnacja 1

Stępa pode mną drobi koń,
Miecz stali chłodem wrósł mi w dłoń,
Trzy czarne ptaki mam na tarczy,
I słońce sie nad nimi jarzy...
Obok pies biegnie, cicho warczy;
Coś zaraz pewnie się wydarzy!

Przed chłodem w futro otulona
W małym powozie jedzie żona;
Ma piegowate, białe lica,
Oczy zielone niczym las...
Deszczem przemokła jej spódnica,
najwyzszy juz na postoj czas...

Morgan ma bujne , rude włosy
I - pieszczot ciągle jej nie dosyć.
Więc , gdy siadamy przy ognisku
W płomieni zapatrzeni tan,
Ona zdejmuje z siebie wszystko
I pierś mi daje niczym dzban

Inkarnacja 2

Wśrod sliskich głazów fali piana,
Stoję w niej prawie po kolana.
Słońce się ma ku zachodowi;
Chmury żeglują zbite w klin...
Obok radośnie ryby łowi,
Mój piecioletni prawie syn.

Za nami - stromych skał urwisko,
Syn lubi, kiedy jestem blisko,
Bo go przeraża morska głębia,
Więc stoję w wodzie niczym ptak...
A fala się wśród głazów skłębia
I słoną pianą syczy tak...

Na skale Morgan - tam, z wysoka,
Nie spuszcza z nas czujnego oka;
W dole sie bawią mąż i syn,
Chłopak radośnie ryby łowi,
Na niebie chmury zbite w klin,
I - dzień się ma ku zachodowi...

Inkarnacja 3

Siedzę pod wielkim dębem... Lipiec
W oczy jak ziarnem słońcem sypie...
Morgan mi głowę na kolanach
Złożyła skwarem utrudzona;
W połowie zdania, roześmiana
Znienacka wpadła w snu ramiona.

Leniwie płynie struga czasu,
W dali niebieszczy wstęga lasu
I - mak na łące krwawo płonie....
Tuż obok, w chłodnym cieniu drzew,
Pasą się wolno nasze konie
I leśnych ptaków słychać śpiew.

Gładzę Twarz Morgan piegowata,
To nasze pierwsze wspólne lato!
Jeszcze mi w pełni nie dowierza,
Jeszcze ostrożna jest jak ptak,
Ale skwapliwie już przemierza
Między wioskami kręty szlak.