Recenzja "Listy z Ziemi"

Secretisfaith 07.10.2010, czytano 56 razy, pobrano kod HTML 1 razy, komentarzy 0.

Stwórca siedział na tronie i myślał. Poza nim rozciągał się bezgraniczny kontynent niebios, pogrążony w blasku
świateł i barw: przed nim jak ściana trwała czarna noc Przestrzeni. Jego potężny kształt wznosił się surowo i
Górzyście ku zenitowi, a jego boska głowa jaśniała w górze jak odległe słonce.

List I

„Stwórca siedział na tronie i myślał. Poza nim rozciągał się bezgraniczny kontynent niebios, pogrążony w blasku
świateł i barw: przed nim jak ściana trwała czarna noc Przestrzeni. Jego potężny kształt wznosił się surowo i
Górzyście ku zenitowi, a jego boska głowa jaśniała w górze jak odległe słonce. U jego stóp stały trzy olbrzymie
Postacie, przez kontrast, zmalałe niemal a do zaniku: archaniołowie. Ich głowy sięgały mu do kostek.”

Tak właśnie rozpoczyna się cieniutka i niezwykle interesująca książka Marka Twaina. W książce tej zawarte są listy szatana, gdzie to szatan opowiada o stwórcy Ziemi jak i o niej samej i istot na niej żyjącej. Od czasu do czasu zupełnie prywatnie pisywał o tym do domu do św. Michała i św. Gabriela.

„To jest dziwne, niezwykłe i interesujące miejsce. Nic tutaj nie przypomina tego, co jest u nas. Wszyscy ludzie są
Obłąkani, inne zwierzęta też są obłąkane, ziemia jest obłąkana, sama Natura jest obłąkana. Człowiek to istota
Ogromnie ciekawa. W swych najwyższych wzlotach jest czymś w rodzaju anioła bardzo niskiej rangi, w swych
Najgorszych upadkach czymś niewyrażalnym i niewyobrażalnym. A przecie otwarcie i zupełnie szczerze nazywa
Siebie najszlachetniejszym dziełem Boga. Naprawdę. I nie jest to wcale jakiś nowy pomysł, mówi to do siebie od
Wieków i wierzy w to. Wierzy w to i w całym jego rodzie nie znalazł się nikt, kto by się z tego wyśmiał.”

 

Według boga człowiek jest najdoskonalszym boskim stworzeniem natomiast według szatana, który ocenia ziemię oraz twórczość boga, ludzie są bandą bezmyślnych istot, która kieruje się bezsensownymi zasadami. Już na samym początku szatan opowiada o Adamie i Ewie, i o ich błędzie popełnionym w raju.
Sama wizja ziemi jest pokazana, jako coś złego, które to zło pojawiło się wraz z pojawieniem nas ludzi.
Książkę naprawdę warto przeczytać tym bardziej, że jest to książka, którą się czyta i nie chce przestać, mnie bardzo wciągnęła aczkolwiek nie przeczytałam jej szybko, ponieważ zatrzymywałam się przy każdym rozdziale by przemyśleć to, co Twain miał nam do przekazania. Twain dość ostro napisał tę książkę, ale warto. Spotkałam się ze stwierdzeniem, którego również popieram, że lektura ta jest dla każdego, kto lubi lub pasjonuje się we wszystkich tych pytaniach o sens istnienia Religi, praw rządzących światem, moralnością.

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0