Nieśmiałość jako stan psychiczny

Daniela Kaczmarek 09.09.2010, czytano 543 razy, pobrano kod HTML 0 razy, komentarzy 0.

Nieśmiałość to stan psychiczny, w którym pojawiają się charakterystyczne elementy płaszczyzny emocjonalnej, poznawczej, motywacyjnej i behawioralnej gdy człowiekowi wydaje się, że jest oceniany przez inne osoby.

Nieśmiałość to stan psychiczny, w którym pojawiają się charakterystyczne elementy płaszczyzny emocjonalnej, poznawczej, motywacyjnej i behawioralnej gdy człowiekowi wydaje się, że jest oceniany przez inne osoby.

Na nieśmiałość składa się przede wszystkim uczucie zakłopotania, zażenowania, skrępowania i lęk, a symptomami nieśmiałości może być czerwienie się, jąkanie, napięcie mięśniowe, unikanie kontaktu wzrokowego, przyspieszony puls, pocenie się, unikanie towarzystwa, a także agresywne zachowania.

Czynnikami osobowościowymi sprzyjającymi nieśmiałości mogą być m.in. niestabilna samoocena, negatywna różnica między ja realnym, a idealnym czy też wysokie wymagania wykonywanych zadań. Warto zwrócić uwagę na sytuacje w jakich spotykamy się z nieśmiałością.

Najczęściej objawia się ona podczas wystąpień publicznych, w których jesteśmy w centrum uwagi dużej grupy ludzi, nieznanych nam wcześniej. Innymi okolicznościami mogą być kontakty intymne, wyrażanie swoich uczuć, emocji i poglądów, sytuacje w których musimy prosić o pomoc, a także bronic swoich praw.

Najgorszym skutkiem nieśmiałości jest problem komunikowania się z innymi ludźmi, ponieważ osoby nieśmiałe boją się odzywać do innych, nie wiedzą co i jak powiedzieć. W konsekwencji mają oni ograniczoną liczbę znajomych i utrudnia im to życie osobiste. Tak więc nieśmiałość nie przynosi szkody innym, to tylko my  przez nią cierpimy.

Przyczyną  nieśmiałości może  być np. przykre wspomnienie związane z ośmieszeniem przez innych, wysokie oczekiwania rodziców, nauczycieli czy znajomych odnośnie naszej osoby, a także skłonności wrodzone. Są różne sposoby radzenia sobie z nieśmiałością, na początek należy sobie uświadomić w jakich sytuacjach jesteśmy nieśmiali, abyśmy wiedzieli nad czym pracować. Przede wszystkim powinniśmy starać się być sobą i patrzeć w oczy rozmówcy, nie myśląc o tym, że ktoś nas ocenia, ponieważ to co najbardziej dokucza to strach przed oceną innych. Polegać to może na tym, żeby przy każdej okazji rozmawiać z nieznajomymi, poznawać jak najwięcej osób poruszając przy tym najłatwiejsze tematy. Wystarczy zapytać o godzinę.

Dobrym lekarstwem na nieśmiałość może być myślenie o sobie w jak najlepszych barwach, mówiąc sobie, że mam świetne poczucie humoru, super wyglądam, jestem odważny. Najważniejsze jest odzyskanie pewności siebie i myślenie, że nieśmiałość nie jest naszą winą!

 

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       0