» Wyszukiwarka» Kategorie
» Multiprofile
|
» Kategoria: Edukacja Wiedza Nauka / Języki Obce
1
Nie pozbawiajmy zajęć języka angielskiego treningu poprawnej wymowy!Grupa TBSC 20.06.2010, czytano 1,159 razy, pobrano kod HTML 2 razy, komentarzy 0.
Brak elementów fonetyki w kursach języka angielskiego dla dorosłych jest zjawiskiem nagminnym. Poniższy artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie o przyczyny oraz skutki tego zjawiska, a także krótkim przewodnikiem dla lektorów po najbardziej problematycznych dźwiękach dla polskich studentów. Uwaga: do celów transkrypcji fonetycznej użyto SAMPA. Bardzo długo pokutował wśród uczniów i lektorów języka angielskiego pogląd, że poprawna wymowa oraz eliminacja polskiego akcentu jest możliwa jedynie dzięki wyjazdom zagranicznym. Wierzono również, że trening akcentu zarezerwowany był wyłącznie dla studentów filologii angielskiej w ramach zajęć fonetyki i fonologii, przy czym warto tu zauważyć, że jedni opuszczali uczelnię z pięknym akcentem RP (modelowy akcent brytyjski) lub GA (modelowy akcent amerykański), a inni, prześlizgnąwszy się przez zaliczenie tego przedmiotu, imponowali znajomością słownictwa czy gramatyki, lecz straszyli uczniów swoją wymową. Ów stosunek do wymowy i jej nauczania został niejako usprawiedliwiony przez zaproponowany przez Jennifer Jenkins model - Lingua Franca Core (LFC), zakładający ograniczenie nauczanych dźwięków do minimum. Jak łatwo przewidzieć, lektorzy nieprzywiązujący wagi do swojej wymowy trudno podejrzewać o nacisk na ten obszar języka podczas prowadzonych przez siebie zajęć. Należy jednak zauważyć, że aspekt wymowy jest często pomijany również przez bardzo dobrych i doświadczonych nauczycieli. Tu wpływ mogą mieć dwa czynniki. Pierwszym z nich jest priorytezacja celów przez studenta i niejako przejęcie kontroli nad kursem. W przypadku kursów indywidualnych, często spotykamy się z paradoksalnym życzeniem rozwoju umiejętności komunikacji w języku angielskim, lecz z pominięciem wymowy. "Nie muszę mówić poprawnie, muszę skutecznie się komunikować". Trudno niestety mówić o skutecznej komunikacji bez poprawnej wymowy, czego postaram się dowieść w dalszej części artykułu. Drugim czynnikiem, który sprawia, że fonetyka jest pomijana w zajęciach języka angielskiego jest trudność w jej nauczaniu oraz fakt, iż dostępnych jest stosunkowo niewiele materiałów dydaktycznych wspomagających naukę poprawnej wymowy. Należy również zauważyć, iż wiele grupowych kursów języka angielskiego prowadzonych jest według popularnego podręcznika, a te również pozostawiają pod tym względem wiele do życzenia. Poniżej prezentuję kilka istotnych w komunikacji zagadnień fonetycznych, bazujących na brytyjskim akcencie a zarazem częstym modelu w nauczaniu - Received Pronunciation. Należy podkreślić, iż prezentowane tu dźwięki są jedynie niezbędnym minimum, które w mojej opinii należy dostarczyć studentom. Błędy popełniane przy ich wymowie moga prowadzić do nieporozumień, a ogólny brak wiedzy o dźwiękach języka angielskiego do trudności ze zrozumieniem, co zademonstrowane zostało za pomocą par minimalnych. Poniższa lista wykorzystuje standard lexical sets na podstawie:
Prowadząc zajęcia z osobami dorosłymi, warto uświadomić studentom, być może w dużym uproszczeniu, że w języku angielskim napotkamy np. trzy rodzaje "a" - porównaj cat / cart / cut, dwa rodzaje "o" - cot / court, czy trzy rodzaje "i" - sick / seek / happy. Należy unikać stwierdzeń, że powyższe zestawy słów wymawiamy przez "a", "o" lub "i", gdyż może to prowadzić do trudności na dalszych etapach nauki. Studenci na poziomie A2 i wyżej powinni być świadomi istnienia słabych samogłosek, w szczególności [@] - "schwa", aby pozwolić na poprawną wymowę sylab nieakcentowanych np. computer, America, arrive. Na wyższych poziomach warto wspomnieć także o dyftongach, w szczególności GOAT w takich słowach jak home, Tesco, won't, only, a także, z uwagi na brak rotyczności akcentu (ang. rhoticity), dyftongi NEAR np. ear, fear; SQUARE np. where, bear; CURE np. fewer, allure. 2) istnienie wybranych spółgłosek nie występujących w języku polskim. Spółgłoska TH dźwięczna (father) i bezdzwięczna (think). 3) istnienie słownika wymowy Wymowę oraz transkrypcję fonetyczną danego słowa każdy student może z łatwością sprawdzać za pomocą słownika on-line: dictionary.cambridge.org. Zaawansowanym studentom warto polecić pracę ze słownikiem wymowy np LPD (Longman Pronunciation Dictionary) Różnice warte podkreślenia na każdym poziomie nauczania: 4) samogłoski KIT vs FLEECE KIT, zazwyczaj występuje w pisowni po postacią <i>: river, bit, listening, natomiast FLEECE w pisowni <ee> need, <ei> receive, <ea> beat, <eo> people. Porównaj: ship / sheep zwróć uwagę studentów na: women, biscuit, building, business oraz na wyjątki, które wymawiane są samogłoską FLEECE, nie KIT: magazine, machine, police 5) samogłoski THOUGHT/NORTH/FORCE vs LOT THOUGHT/NORTH/FORCE reprezentują [O:], które często występuje pod postacią pisowni <au> daughter, <aw> Warsaw oraz <or> short. LOT stanowi przykład krótkiego [Q], występującego w pisowni <o> shop, got, cot. Porównaj: Zwróć uwagę studentów na: saw, law, Warsaw, automatic Samogłoska NURSE jest kolejnym problematycznym dżwiękiem dla polskich studentów. Występuje w pisowni <er> perfect, <ur> turn, <ir> firm, <or> work, <ear> learn. Warto zwrócić szczególną uwagę studentów na dwa dwa ostatnie przykłady oraz takie słowa jak: word, worm, girl, bird, third, burn, fur, search, circus, purse. 7) samogłoska BATH vs STRUT vs TRAP BATH, STRUT, TRAP reprezentuja trzy rodzaje "a": długie [A:], często występujące w pisowni <ar> part; krótkie [V], często występujące w pisowni <u> put; oraz [{], błędnie wymawiane jako [e] lub [a]. Porównaj: Zwróć uwagę na: dance, grass, castle, last, past, basket, gloove, flood, thorough, southern.
Dwuzgłoska [@U] jest nie tylko często błędnie wymawiana, ale równie często studenci przyjmują jej amerykańską wymowę [oU], pomimo treningu akcentu brytyjskiego. Porównaj: Zwróć uwagę na: don't, also, load, boat, own, old. 9) brak rotyczności (dźwięku [r]) przed pauzą i spółgłoską Received Pronunciation nie jest akcentem rotycznym, w przeciwiestwie do General American, w związku z czym [r] przed pauzą (na końcu wyrazu, na końcu zdania) oraz przed inną spółgłoską nie jest wymawiane. Jego brak rekompensują samogłoski. przed pauzą: car, far, for, bore (ale nie w car advert - samogłoska na początku advert!) 10) akcent wyrazowy Porównaj: Najbardziej problematyczne są słowa o takiej samej pisowni, ale mające inne znaczenie i różną wymowę: conduct (czasownik) / conduct (rzeczownik)
Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.
|
|
Liczba komentarzy: 0