» Wyszukiwarka» Kategorie
» Multiprofile
|
» Kategoria: Duchowe Drogi / Szukając Boga
2
SerceDanuta Wachowska 02.05.2010, czytano 1,143 razy, pobrano kod HTML 1 razy, komentarzy 2.
Czy wiesz czemu tak naprawdę służy serce? Jego budowa jest już fenomenem w całym organiźmie. Natomiast cel jest niezwykły. Łączy Ciebie z Bogiem i Jego miłością. Serce To centrum całego ciała. Od niego zaczyna tworzyć się nowy organizm. Serce pracuje cały czas od poczęcia aż do samej śmierci. Zatrzymanie akcji serca jest oznaką końca życia każdego organizmu. Serce jest nie tylko w człowieku, ale w zwierzętach czy maszynach też. W urządzeniach technicznych jest to główny mechanizm ruchu całego zespołu urządzeń np.: silnik w samochodzie, w samolocie czy pralce lub lodówce. Sercem miasta jest rynek. Sercem kraju jest stolica. Wszystko posiada swoje serce, czyli centrum bytu. Serce w człowieku znajduje się w klatce piersiowej po jej lewej stronie. Jako organ yin według medycyny chińskiej, jest w ciągłym ruchu yang energii. Łączy w sobie zarówno energie yang jak i yin. Samo serce zbudowane jest z mięśni poprzeczno - prążkowanych ( zależnych od naszej woli), jak i z mięśni gładkich ( niezależnych od naszej woli - samosterujących). Serce jest organem skupiającym w sobie rozproszony świat jedności. Jednoczy to, co zostało kiedyś rozdzielone na dwoisty świat natury. Jest centrum życia uczuciowego. Liście Fijołka Alpejskiego przypominają swoim kształtem serca. Słodycze w opakowaniach w kształcie serca, dobrze się sprzedają. Wszyscy jesteśmy w jakiś sposób zainteresowani sercem. Nie zawsze wiemy jakie znaczenie posiada ten organ w naszym życiu. Otóż serce jest najważniejsze. To motor życia. Jest drzwiami otwierającymi się na Stwórcę życia. Tylko poprzez uczucie głębokiej, czystej miłości, możemy połączyć się tą drogą z Bogiem w nas. Serce odbiera bezpośredni przekaz od Boga do naszej istoty. Czuje radość i błogość z tego połączenia lub niepokój oraz lęk, gdy przekazywane są energie z innego źródła. Tylko te uczucia pozwalają rozróżnić nadawcę sygnałów, płynących z różnych źródeł. Czasy obecne obfitują w różnego rodzaju channelingi ( przekazy) i trzeba być bardzo czujnym aby nie dać się podłączyć do niewłaściwego źródła. Od Boga płynie zawsze: radość i miłość oraz totalna wolność. Pierwsze słowa, które dają się słyszeć od Boga to : „Kocham Cię". Od sił ciemności przychodzi lęk i zniewolenie. Są to ograniczenia, nakazy i wymagania. Trzeba być niezwykle czujnym aby nie pozwolić się uwikłać w siły przeciwne światłu. Tak wiele ludzi to teraz czyni, nie zdając sobie z tego sprawy. Już czas aby się przebudzić ku jasności. Bóg jest Światłością świata i to Światło w postaci trzech płomieni ( żółty, różowy i niebieski), płonie w sercu człowieka. Im większy płomień, tym więcej światła od Boga przychodzi, tym większy jest promień wychodzący z serca. Na obrazie według wizji siostry Faustyny, widać bardzo jasno skąd promienie wychodzą od Jezusa. Współczesne obrazy malują dwa promienie niebieski ( religijność) i różowy ( miłość). Żółty promień oznaczający ( wiedzę Ducha Świętego) został odrzucony. W ten sposób rzeczywisty obraz wizji uległ zniekształceniu i przekłamaniu. Kościół odrzuca wszelką logiczną wiedzę i stosuje tylko dogmaty wiary. Widziałam osobiście mały obrazek bardzo stary, gdzie wyraźnie były namalowane trzy promienie, wychodzące z serca Jezusa. Promienie, to Światło łączące z Bogiem. Troisty promień jest znakiem Trójcy. Ważna to niezmiernie sprawa. Ludzkie ego potrafi wszystko przekłamać. Nie przyjmuje wiedzy, która uzasadnia troisty płomień w sercach naszych i trzy promienie wychodzące z niego. Na naszych oczach powstało kłamstwo. Tylko wiedza i logika myślenia potrafi naprawić błędy ego. Serce, to bezpośrednia Świątynia Boga Żywego w ludzkim ciele. Zawsze pali się w niej żywy troisty płomień, podtrzymujący życie. Gdy płomień znika, człowiek umiera. Życie wycofuje się z takiego ciała i żyje dalej w innych wymiarach. Choroby serca biorą się z braku miłości do siebie, ludzi i prawdziwego Boga. Mamy kochać bliźniego swego jak siebie samego. Najpierw siebie a potem bliźniego, gdyż w nim jak i w nas, jest płomień Boga. Nie można dzielić się swym brakiem miłości. Brak jest dziurą i pustką. Można ją tylko powiększać. Chore serce może uzdrowić tylko Światło Boga. Nie bójmy się płomienia miłości Boga. On nas ogrzeje i wypełni jasnością. Skierujmy swe oczy tam, gdzie pali się żywy ogień w sercach naszych. Niech strach i zniewolenie odejdą na zawsze. Żyjmy w miłości, z pokojem w sercu. Szukajmy żywej świątyni Boga a nie martwej zbudowanej dla ego na zewnątrz naszych serc.
Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.
|
|
Liczba komentarzy: 2
Stwierdzenie, że zatrzymanie akcji serca jest końcem życia każdego organizmu jest nieprawdziwe. Wie o tym prawie każde dziecko kończące szkołę podstawową. Zresztą wystarczy pooglądać jakikolwiek film o lekarzach czy strażakach. Wielokrotnie ratują oni ludzkie życie przywracając zatrzymaną pracę serca.
Nie rozumiem na czym opiera się wiedza i logika pani Wachowskiej, skoro doprowadza ją do wniosków, że " serce, to bezpośrednia Świątynia Boga Żywego" i że "zawsze pali się w niej żywy troisty płomień". Co to by się działo na naszych ulicach gdyby wszyscy mieli taki płomień w sercu! A stacje benzynowe należałoby zamknąć.
Radziłbym autorce aby, zanim porwie ją wena twórczego pisania i mistyczne natchnienie, więcej czasu poświęciła na przemyślenie tego co chce przekazać czytelnikowi. Bo inaczej tworzy metafizyczny bełkot, którego nie strawi żaden logiczny umysł.
Serce to dla wielu ludzi nie tylko organ, ale również i miejsce święte. To sacrum, gdzie rozum przegrywa.Takie małe miejsce, gdzie poza biciem serca nie liczy się nic więcej .., takie małe miejsce, które zajęło tak dużo i wiele miejsca na "kartach" literatury oraz historii naszej cywilizacji. Z przyjemnością przeczytałem ten artykuł. Sam zastanawiam się nad rolą serca w naszym życiu. Nauka nie do końca wyjaśnia fenomen naszego serca, jego wpływ oraz znaczenia na losy życia naszego i innych. Zastanawiające są (w tym kontekście) badania na grupie ludzi którzy wcześniej poddali się operacji
przeszczepu serca. Badania te dotyczyły dosyć dużej grupy ludzi. Okazało się (tak pokrótce) że często ludzie po przeszczepie serca, nie znając losów dawcy, czyli człowieka od którego je otrzymali, mimowolnie, czy też w inny niezbadany dotąd sposób, powielali losy ludzi, od których to serce otrzymali... Tak.., to wszystko jest zastanawiające ! - Ale to dobrze, że nie wszystko można zbadać, zmierzyć, sklasyfikować. Pozostaje wtedy miejsce na refleksję i wiarę.