Tchnienie Życia

Ireneusz Opacki 02.10.2009, czytano 965 razy, pobrano kod HTML 1 razy, komentarzy 1.

  Spacerując aleją kasztanową mijam ludzi siedzących i spacerujących pod Osłoną rozłożystych ramion kasztanowców ,twarze wesołe smutne zmęczoneSą jak mapa ukazująca ich całe  życie.

 

                Tchnienie Życia

Spacerując aleją kasztanową mijam ludzi siedzących i spacerujących pod

Osłoną rozłożystych ramion kasztanowców ,twarze wesołe smutne zmęczone

Są jak mapa ukazująca ich całe  życie. Mijam młodą dziewczynę i chłopaka ich

Splecione ręce i spojrzenia mówią mi o wielkiej do siebie miłości są jak nie z tego świata są szczęśliwi i to jest przepiękne .

Dzieci bawiące się kasztanami i promienny ich chichot radości życia cieszą mnie bajecznie To jest Tchnienie Życia.

 

Podchodząc do małego stawu widzę parę staruszków karmiących złociste karpie oni także są piękni ich twarze zdradzają nadludzką miłośc do siebie a przecież doświadczyli szmat życia i to jest to co znamionuje nas jako istoty potrafiące kochac i byc kochanym . Przypatrując im się chwilę zastanawiam się jak to będzie gdy ja i ty osiągniemy ten piękny wiek czy nadal będziemy  żywić miłość do siebie i to jest to co ja nazywam Tchnieniem Życia.

 

Ale życie to nie tylko słodka miłośc i pięknie ułożone życie to także ból i smutek i czego dowodem jest następna postać którą spotykam na swej drodze jego twarz zdradza wielki ból i smutek czyżby nieszczęśliwa miłosc ?któż to wie -żal mi naprawdę jego ale jak to się mówi życie to nie bajka każdemu w życiu jest zadane zadanie domowe do wykonania jeden odrobi je tak jak mu mówi jego wnętrze a drugi będzie próbował isc łatwiejszą drogą a to potrafi się Mścic nad dalszym życiem sam tego także zakosztowałem.

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.       1  

Artykuł został przedrukowany na następujących stronach:

http://www.szekspir.pl/