Bonsai dla początkujących

Poczta Kwiatowa 30 kwietnia 2009, czytano 529 razy, pobrano kod HTML 4 razy, komentarzy 0.

Chiński czarownik Jiang – Feng słynął z niezwykłej umiejętności zmniejszania przedmiotów, roślin, zwierząt a nawet ludzi. Zazdrośnie strzegł swoich tajemnic, jednak urok miniaturowych drzewek sprawił, że próbowane je uzyskać bez pomocy magicznych zaklęć. Tak legenda opisuje początki sztuki bonsai.

W rzeczywistości nie wiemy kto pierwszy wpadł na pomysł hodowania drzewek o wielkości roślin pokojowych. Z pewnością sztuka ta wywodzi się z Chin, choć dziś kojarzona jest przede wszystkim z kulturą japońską, do której trafiła wraz z buddyjskimi mnichami. Początkowo była elitarną rozrywką arystokratów i wymagała znacznie więcej niż tylko zgłębienia tajników uprawy. Kształtowanie bonsai[/url2"> wiązało się ze specyficzną, wschodnią filozofią, która wysoko ceni takie cnoty jak cierpliwość, wytrwałość, pokora wobec praw natury. Cechy te niezbędne są przy żmudnej pielęgnacji drzewka; tradycyjnie trwała ona przez dziesiątki lat, a najpiękniejsze egzemplarze, przekazywane z pokolenia na pokolenie, wzbogacały rodzinny majątek. Z czasem kształtowaniem miniaturowych drzewek zajęli się też inni. Jak większość rozrywek arystokratycznych, także ta zyskała popularność wśród innych warstw społecznych. W XIX wieku, kiedy kultura Wschodu zaczęła fascynować Europejczyków, również oni zachwycili się roślinnymi dziełami sztuki..


Powszechnie panuje przekonanie, że bonsai to specjalnie wyhodowane gatunki karłowatych drzewek. W rzeczywistości jednak sztuka ta polega na takim kształtowaniu sadzonki zwykłego drzewa, by pozostała miniaturą odzwierciedlającą wygląd oryginału. Efekt taki można uzyskać z niemal każdej rośliny o drewniejących pędach.

Liczy się styl!
W sztuce bonsai, jak w wielu dziedzinach życia, mamy do czynienia z rozmaitymi stylami i trendami. Choć pojawiają się nowe mody i kolejne gatunki drzewek zyskują popularność, wciąż kształtuje się je wedle zasad istniejących od stuleci. Najpopularniejsze style to:

Chokkan – wyprostowany regularny
Drzewko ma prosty, zwężający się ku górze pień i regularną, trójkątną koronę.

Moyogi – wyprostowany nieregularny
Pień ma liczne załamania, a czubek korony powinien znajdować się w prostej linii nad jego podstawą. Kompozycja[/url2"> jest przestrzenna i bardzo plastyczna – z każdej strony wygląda efektownie. Wygięcia pnia powinny być wyraźnie widoczne.

Kengai - kaskadowy
Cechą charakterystyczną rośliny ukształtowanej w tym stylu jest korona spływająca swobodnie poza brzeg naczynia. Pień załamany jest nisko i skręca równolegle do podłoża.

Fukinagashi – ukształtowany wiatrem
Styl ten wzorowany jest na kształtach drzew wystawionych na działanie silnego wiatru. Roślina wyraźnie przechyla się w jedną stronę, część konarów ułożona jest równolegle do podłoża.

Wyzwaniem dla bardziej zaawansowanych miłośników małych drzewek[/url2"> są kompozycje tworzone z kilku roślin. Dominuje tutaj styl krajobrazowy. Aranżację z drzewek uzupełnia się fragmentami skał, kamieni, mchu. Efekt? Miniaturowa makieta naturalnego krajobrazu. Ten styl pozostawia dużo swobody i pozwala puścić wodze fantazji.

www.pocztakwiatowa.pl

Niniejszy artykuł może być kopiowany i przedrukowywany wyłącznie w niezmienionej postaci - dotyczy to także wszystkich linków w tekście.

Podobał Ci się ten artykuł? Oceń na TAK lub NIE.      0  

Liczba komentarzy: 0

Artykuł został przedrukowany na następujących stronach:

http://ksiegarniakatolicka.pl    http://www.top-ebooki.pl    http://menforum.pl    http://www.takachata.pl